ترجمة الحقائق فيض كاشانى - كاشانى، محمد بن شاه مرتضي - الصفحة ٣٨٠ - فصل در بزرگى شأن يقين و درجات آن

مورچه باشد نموده، و اگر شتر دو كوهان قصد آن رودخانه را بكند به آن نمى‌تواند رسيد[١].

و نيز آن حضرت فرمودند كه: در گنجى كه خداى عزّ وجلّ در قصّه آن دو پسر كه در مكالمه موسى‌ و خضر فرموده اين بود: بسم اللَّه الرحمن الرحيم، عجب دارم از كسى كه يقين به مرگ داشته باشد چون خوشحال مى‌شود! و عجب دارم از كسى كه يقين به قضاى خدا دارد چون غمگين‌]m .b ٧٨[ مى‌شود! و عجب دارم از كسى كه دنيا را و انقلابات آن را با اهلش ديده چون تكيه بر آن مى‌كند[٢]!

فصل [در بزرگى شأن يقين و درجات آن‌]

يقين آن است كه همه چيز را از مُسبّب الأسباب بداند و ملتفت به واسطه‌ها نشود، بلكه واسطه‌ها را به تمام مسخّر خدا داند و از براى آنها حكمى قرار ندهد. و بعد از آن اعتماد كند بر آنكه‌[٣] خداى عزّ وجلّ ضامن روزى‌[٤] شده و آنچه تقدير شده به او خواهد رسيد. و بعد از آن بر دل او غالب شود كه هركه به وزن ذرّه‌اى خيرى بكند جزاى آن را خواهد ديد و هركه به وزن ذرّه‌اى شرّى بكند جزاى آن را خواهد ديد. و بعد از آن معرفت داشته باشد به آنكه خداى عزّ وجلّ مطّلع است بر وى در همه حالى‌[٥] و مشاهده مى‌كند چيزهاى بسيار پنهان را كه در خاطر او خطور كند تا آنكه در همه حال با خداى عزّ وجلّ به ادب سلوك كند و اهتمام آن در آبادى باطن و پاكيزه كردن و زينت دادن آن از براى آنكه محلّ نظر خداى عزّ وجلّ است كه حراست او را مى‌كند بيشتر باشد از اهتمامى كه در زينت دادن‌[٦] ظاهر[٧] از براى ساير مردمان مى‌ورزد.

[١] - الكافي ٢: ٥٩ ح ١١.

[٢] - قرب الإسناد: ٣٧٥. الكافي ٢: ٥٩ ح ٩. تهذيب الأحكام ٩: ٢٧٦ ح ١١.

[٣] - آنكه/a آنچه.

[٤] -a + او.

[٥] - حالى/a جايى.

[٦] -s - دادن.

[٧] - ظاهر/a ظاهرى.