ترجمة الحقائق فيض كاشانى - كاشانى، محمد بن شاه مرتضي - الصفحة ٣٩٦ - باب ششم در صدق و اداى امانت است

خواندن‌ «إِيَّاكَ نَعْبُدُ» و حال آنكه دنيا را پرستد پس البته كاذب خواهد بود.

و بعد از اين صدق در نيّت است. و صدق در آنْ آن است كه آن را[١] از براى محض رضاى خدا بگرداند و چيزى مخلوط آن نشود و پاكيزه باشد، پس هركه در نيّت صادق باشد[٢] البته اخلاص خواهد داشت.

و بعد از آن صدق در عزم است. و آن عبارت است از جزم قوى بر خير داشتن چرا كه گاه مى‌باشد كه آدمى بيشتر عزم بر عملى‌[٣] مى‌دارد و[٤] در خاطر مى‌گذراند كه اگر خدا مالى به من بدهد تمامِ آن را يا بسيارى از[٥] آن را تصدّق خواهم نمود و اگر به دشمنى برخورم در راه‌[٦] خدا با وى جهاد خواهم كرد و پروا نخواهم داشت اگرچه كشته شوم. و به تحقيق در نفس نوع ميلى و تردّد]m .b ١٩[ و ضعفى مى‌باشد كه مخالف صدق در نيّت است.

و بعد از آن صدق در وفا به عزم است. و بسيار مى‌باشد كه پيش از فعل في الحال عزم بر يك‌[٧] امرى مى‌دارد زيرا كه تعبى در وعده كردن نمى‌باشد و هرگاه كه وقت آن شد و ميسّر گرديد و خواهشها پيدا شد آن عزم برهم مى‌خورد و اين منافى صدق در عزم است. و از براى اين است كه خداى عزّ وجلّ فرموده‌[٨]: «رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللَّهَ»[٩] يعنى مردانيند كه راست آورده‌اند آنچه را وعده كرده‌اند.

و[١٠] بعد از آن صدق در اعمال است. و آن عبارت است از آنكه سعى كند كه عملهاى ظاهرى دلالت بر امرى نكند كه در باطن به آن‌[١١] متّصف نباشد. و صدق در اين آن‌

[١] -s - را.

[٢] -s - پس هركه در نيّت صادق باشد.

[٣] - عملى/s عمل.

[٤] -s - و.

[٥] -m - از.

[٦] -s + با.

[٧] -a s - يك.

[٨] - فرموده/a فرمودند.

[٩] - احزاب: ٢٣.

[١٠] -a s - و.

[١١] - آن/a s او.