ترجمة الحقائق فيض كاشانى - كاشانى، محمد بن شاه مرتضي - الصفحة ٤٧٥ - فصل نماز آيات

اسباب‌[١] استعداد اقبال كردن به باطن به خداى عزّ وجلّ و[٢] در برابر او ايستادن، شايد كه قابل مناجات و خضوع در نزد آن گردى. و فرح و خوشى را در آن روز به چيزى مگردان كه از براى آن آفريده نشده‌اى از متاع دنيا، بلكه بايد كه فرح تو به كثرت احسانهاى الهى باشد كه در آن روز به كسى مى‌رسد[٣] كه‌[٤] به تجارت آخرت با خدا معامله كرده باشد.

فصل [نماز آيات‌]

و امّا نماز آيات، پس حاضر گردان در آن وقت هَولهاى آخرت و زلزله‌ها و گرفتن آفتاب و ماه و تيرگى قيامت و ترسيدن مردمان و خوف ايشان از گرفتن و قيد كردن و عقوبت نمودن و هلاك ساختن را. و بسيار دعا كن و تضرّع نما با[٥] زيادتى افتادگى به حسب ظاهر و باطن و ترس و بيم در نجات از آن سختى‌ها و در برگشتن نور بعد از آن كه تيره شده باشد و در مساهله نمودن بعد از عصيان و لغزش. و بازگشت كن به خدا از گناهانِ خود و توبه خوبى بكن، شايد كه خداى عزّ وجلّ بر تو لطفى بكند- در حالتى كه دل شكسته و سر به پيش و از تقصيرات خجل باشى- به اينكه توبه تو را قبول كند و با تو مساهله نمايد[٦] در گناهان.

حضرت امام زين العابدين ٧ فرمودند: به فزع و اضطراب در نمى‌آيد از براى گرفتن آفتاب و ماه و نمى‌ترسد مگر كسى كه از شيعيان ما باشد. و هرگاه يكى از اين دو واقع شود تضرّع به خدا نموده، بازگشت به سوى آن كنيد[٧].

و حضرت امام رضا ٧ فرمودند: از براى آن در گرفتن آفتاب و ماه نماز واجب‌

[١] -a s + و.

[٢] -s - و.

[٣] -a - مى‌رسد.

[٤] -m - كه.a s + مترصّد.

[٥] - با/a و.

[٦] -s a + و.

[٧] - كتاب من لا يحضره الفقيه ١: ٥٤٠ ضمن ح ١٥٠٦.