ترجمة الحقائق فيض كاشانى - كاشانى، محمد بن شاه مرتضي - الصفحة ٤٧٧ - فصل تعقيب و دعا و آداب داعى

خدا از وى مفارقت مى‌كند و باقى نمى‌ماند مگر ذكر خدا. و هرگاه انس به آن‌[١] گرفته باشد بهره‌اى از آن برمى‌دارد و از عوايق و موانع منقطع شده لذّت مى‌برد از براى آنكه ضرورت احتياجها مانع از ذكر خداست و بعد از موت مانعى باقى نمى‌ماند و گويا واگذاشته مى‌شود ميان او و ميان محبوب او و سرور او عظيم مى‌شود، و از زندانى كه در او ممنوع بود از آنچه انس به او داشت خلاص مى‌شود. و آدمى بعد از مرگ از اين انس لذّت برمى‌دارد تا آنكه در جوار خدا نزول فرمايد و از ذكر به لقاء ترقّى نمايد.

و امّا دعا مغز عبادت است چنانچه در حديث نبوى وارد شده‌[٢].

و از حضرت امام محمّد باقر ٧ مروى است در آيه: «إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرِينَ»[٣] يعنى هركه تكبّر مى‌نمايد از عبادتِ من به زودى داخل جهنّم خواهد شد در حالتى‌[٤] كه خوار باشد. و آن حضرت فرمودند: مراد از عبادت دعاست و بهترين عبادتها دعاست‌[٥].

و در آيه: «إِنَّ إِبْراهِيمَ لَأَوَّاهٌ حَلِيمٌ»[٦] فرمودند: مراد آن است كه حضرت ابراهيم بسيار دعا مى‌كردند و بردبار بودند[٧].

و شخصى از آن حضرت پرسيد كه: چه عبادتى افضل است؟ فرمودند: هيچ عبادتى نزد خدا افضل از آن نيست كه از وى سؤال شود و آنچه نزد اوست از وى طلب شود. و هيچ كسى دشمن‌تر نيست در نزد خدا از كسى كه تكبّر نمايد از عبادت خدا و سؤال نكند آنچه نزد اوست‌[٨].

[١] - آن/s a او.

[٢] - نگر: عدّة الداعي: ٢٤. سنن الترمذي ٥: ١٢٥ ح ٣٤٣١.

[٣] - غافر: ٦٠.

[٤] - حالتى/s حالى.

[٥] -m - و بهترين عبادتها دعاست.

[٦] - توبه: ١١٤.

[٧] - الكافي ٢: ٤٦٦ ح ١. مجمع البيان ٨: ٤٥٢ بخش نخست روايت. عدّة الداعي: ٣٣.

[٨] - الكافي ٢: ٤٦٦ ح ٢. عدّة الداعي: ٣٣.