ترجمة الحقائق فيض كاشانى - كاشانى، محمد بن شاه مرتضي - الصفحة ٩٥ - فصل در اسرارى كه علما از عوام پنهان مىدارند

و داخل مشو در اختلافهاى مردم و سخنان ايشان كه كار بر تو دشوار شود، چنانچه پسنديدگان اين امّت اجماع كرده‌اند كه خدا يكى است و مانند او چيزى نيست و اينكه عادل‌[١] است در حكم و هرچه مى‌خواهد مى‌كند، فرمان مى‌دهد به آنچه اراده مى‌نمايد و در هرچه كرده نمى‌توان گفت كه چرا كرده‌[٢]. و چيزى نبوده و نخواهد بود مگر به خواهش خدا[٣]. و اينكه قادر است بر هرچه مى‌خواهد و راست گوينده است‌[٤] در هر[٥] وعده خوبى كه بر طاعتها و وعده بدى كه‌[٦] بر معصيتها كرده. و اينكه قرآن كلام اوست. و اينكه بوده است پيش از كاينات و مكان و زمان. و اينكه آفريدن چيزى‌[٧] و فانى ساختن چيزى ديگر در پيش او مساوى است؛ نه به آفريدن چيزى علم او زياد مى‌شود و نه به فانى ساختن چيزى ملك آن كم مى‌گردد[٨]، سلطنتى بالاتر از سلطنت او نيست و تقدّسى عظيم‌تر از تقدّس او نه. و هركه بر تو وارد سازد چيزى را كه اين اصل را برهم زند قبول مكن و باطن خود را مجرّد ساز[٩] از براى آنچه گفته شد تا فايده اين را بيابى و با رستگاران رستگار شوى‌[١٠].

فصل [در اسرارى كه علما از عوامّ پنهان مى‌دارند]

بدان كه اسرارى را كه علما از عوامّ پنهان مى‌دارند برچند قسم است: بعضى از آنها آن است كه فهم ايشان از دريافتن آن قاصر است و عقلشان به آن نمى‌رسد، مانند روح كه از عالم باطن است و علم عوامّ از عالم ظاهر تجاوز ننموده، پس هرگاه حقيقت‌

[١] - عادل/a s عالم.

[٢] - كرده/a كرده‌اى.

[٣] - خدا/s a او.

[٤] -a s + و.

[٥] -m + چه.

[٦] -s a - كه.

[٧] -m - چيزى.

[٨] -s a + و.

[٩] - ساز/a s سازد.

[١٠] - مصباح الشريعة: ٥٩ باب ٢٦.