ترجمة الحقائق فيض كاشانى - كاشانى، محمد بن شاه مرتضي - الصفحة ٥٠٤ - فصل در معروف

و[١] فرمودند: اين مالهاى زياد را خداى عزّ وجلّ به شماها عطا فرموده‌[٢] از براى آنكه صرف كنيد[٣] در مصارفى كه مقرّر فرموده. و به شما عطا نكرده كه ضبط كنيد و گنج بگذاريد[٤].

واز آن حضرت پرسيدند كه: زكات در چه مقدار از مال واجب مى‌شود؟ فرمودند:

امّا زكات ظاهرى در هر هزار درهم بيست و پنج درهم است. و امّا زكات باطنى آن است كه ضبط نكنى چيزى را كه برادر تو به آن محتاجتر از تو باشد[٥].

فصل [در معروف‌]

و امّا معروف عبارت است از نفقه كردن بر نفس و عيال. و بعد از آن اعانت نمودنِ كسى كه اعانت آن واجب باشد. و بعد از آن حقّ معلومى است كه هر كسى‌[٦] در مال خود واجب مى‌گرداند. و بعد از آن صدقه بر فقرا نمودن يا مروّت با ايشان كردن، يا به توانگرى به ضيافت و هديه و اعانت و امثال اينها همراهى كردن از براى جلب خير يا دفع شرّ؛ خواه خير و شرّ دينى باشد يا دنيوى‌]m .a ٨١١[ كه به حسب شرع جايز باشد، يا رسانيدن نفع عامّى باشد مثل بناى مسجد و مانند آن، يا نفع خاصّى باشد مثل راهنمايى گم شده و تعليم نادان و نزديكى كردن با زن از براى تحصيل صفت عفّت و عدالت وبرآوردن حاجت مؤمن ومهلت دادن پريشان‌[٧] وحلال كردن آن و قرض دادن و پياده‌اى را سوار كردن و خوش‌سخنى نمودن و متوجّه نماز شدن و توسعه بر عيال نمودن و به روى مؤمنى خنديدن و متاعى را به عاريت دادن و اذن دادن در كشيدن‌

[١] -s - و.

[٢] - فرموده/a s فرمودند.

[٣] -s + و.

[٤] - الكافي ٤: ٣٢ ح ٥. كتاب من لا يحضره الفقيه ٢: ٥٧ ح ١٦٩٣.

[٥] - الكافي ٣: ٥٠٠ ح ١٣. معاني الأخبار: ١٥٣ ح ١.

[٦] - كسى/s a كس.

[٧] - پريشان/s a برايشان.