ترجمة الحقائق فيض كاشانى - كاشانى، محمد بن شاه مرتضي - الصفحة ٣٥١ - باب چهارم در محبت و انس است

دوستى‌اى كه حلاوت آن در دل قرار گرفته و به نويد آن محبّتْ دلِ من انس گرفته. و محال است در حكمهاى عدل تو آنكه اسباب رحمت را از معتقدانِ محبّتَت ببندى‌[١].

و در مناجات ديگر فرمودند: خداوندا! بگردان ما را از آن جماعتى كه درختانِ شوق به تو در باغهاى سينه‌هاى ايشان ريشه را محكم كرده و سوزش‌[٢] محبّت تو به رگ و ريشه دلهاى ايشان احاطه نموده‌[٣].

و فرمودند: و ملحق ساز ما را به بندگان خود آن چنان بندگانى كه به مبادرت به طاعتها به سوى تو مسارعت مى‌نمايند[٤] و عَلَى الدَّوام درِ تو را مى‌كوبند و در شب و روز تو را پرستش مى‌كنند و از هيبت تو بر خود مى‌لرزند، آن چنان كسانى كه صافى گردانيده‌اى از براى ايشان آبهاى محبّت و مودّت را كه بر آن وارد[٥] مى‌شوند و رسانيده‌اى ايشان را به عطاياى بسيار.

و فرمودند: و پر گردانيده‌اى باطنهاى ايشان را از محبّت خود و سيراب كرده‌اى آنها را از صافىِ شراب دوستى خود، پس به سبب تو به لذّت مناجات تو رسيدند و از جانب تو به نهايت مقصودها پيوستند.

و فرمودند[٦]: به تحقيق كه‌[٧] همّت من به تو منقطع شده و رغبت من به جانب تو مصروف شده، پس تو مراد منى نه غير تو و از براى توست بى‌خوابى و كم‌خوابى من نه از براى غير تو. و ملاقات تو روشنى چشم من است و وصال تو آرزوى نفس من است. و به توست شوق من، و حيرت من از شدّت وجد در محبّت توست و رقّت و حرارتِ شوق من به هواى توست و مقصود من رضاى توست و حاجت من ديدن‌

[١] - بحار الأنوار ٩١: ١٥٣ از كتاب أنيس العابدين.

[٢] - سوزش/a s شورش.

[٣] - بحار الأنوار ٩١: ١٥٠ مناجات ١٢.

[٤] - مى‌نمايند/m مى‌نمايد.

[٥] - وارد/a داده.

[٦] - فرمودند/s a فرمود.

[٧] -a + عمل.