ترجمة الحقائق فيض كاشانى - كاشانى، محمد بن شاه مرتضي - الصفحة ٢٨١ - فصل در طوايف مغروران

٠٠٠ ابتدا به ايشان احسان نمود پس به بدترين عذابى آنها را هلاك كرد. در قرآن‌[١] وارد شده: «وَ[٢] مَكَرُوا وَ مَكَرَ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرِينَ»[٣]. «فَلا يَأْمَنُ مَكْرَ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ»[٤] يعنى ايشان مكر كردند و خدا در برابرْ مكر[٥] كرد و خدا بهترين مكر كننده‌هاست، و ايمن نمى‌باشد از مكر خدا مگر جماعت زيانكاران.

فصل [در طوايف مغروران‌]

بدان كه طوايف مغروران بسيارند و راه‌هاى غرور ايشان مختلف؛ بعضى كسانيند كه منكر را معروف مى‌دانند، مانند كسى كه مسجدها[٦] مى‌سازد و از مال حرام آنها را زينت مى‌كند.

و بعضى آنند كه تمييز نمى‌كنند ميان آنچه از براى خود يا از براى خدا مى‌كنند، مثل واعظى كه غرض او مقبول عوامّ بودن و جاه داشتن باشد.

و بعضى آنند كه ترك مى‌كنند آنچه اهتمام به آن بيشتر است و مشغول به غير مهم مى‌شوند، مانند كسى كه همّت او در نماز مقصور است بر وسواس در نيّت يا تصحيح مخارج حروف تا آنكه جماعت از وى فوت مى‌شود و اتيان در نماز خارج‌[٧] وقت مى‌نمايد و مَع هذا حضور قلب در نماز نمى‌دارد و گمان مى‌برد كه اگر تعبى در تصحيح نيّت يا اخراج حروف بكشد از مردم به اين كمال ممتاز خواهد شد.

و بعضى آنند كه به قرائت قرآن مغرور شده‌[٨] و او را به سرعت مى‌خواند[٩] و بسيار مى‌باشد (كه در يك روز و يك شب يك مرتبه ختم قرآن مى‌كند و زبانش به قرائت جارى و دلش در وادى آرزوها متردّد مى‌باشد)[١٠].

[١] -a + مجيد.

[٢] -m - و.

[٣] - آل عمران: ٥٤.

[٤] - اعراف: ٩٩.

[٥] - مكر/s a مكرى.

[٦] -s a + را.

[٧] - در نماز خارج/s a به نماز در خارج.

[٨] - مغرور شده/a مغرورند.

[٩] - مى‌خواند/a مى‌خوانند.

[١٠] - ميان پرانتز ازa افتاده است.