مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٣٨ - « وجود مطلق » در اصطلاح امروز

همان نفس وجوب وجود، خودش واجبالوجود است؛ یعنی همان طور که در آنجا به عدد وحدت «واحد» میگوییم، به واجبالوجود هم از آن جهت که واجبالوجود است «واجبالوجود» میگوییم. در این صورت دیگر ذاتی که متصف به وجوب وجود باشد نیست، خود ذات عین وجوب وجود است.

پس تا اینجا ما دو تصور را روشن کردیم، و بیان کردیم که مقصود حکما از اینکه میگویند ماهیت واجبالوجود عین انیت اوست، یا واجبالوجود لاماهیة له، چه میباشد، تا بتوانیم بعداً به سراغ برهان مطلب برویم.

« وجود مطلق » در اصطلاح امروز

در اینجا یک مطلب دیگر را که در زبان امروزیها بیان میشود در نظر بگیرید. در زبان امروزیها گاهی گفته میشود که واجبالوجود یعنی ذات مطلق، کما اینکه در تعبیر قدما هم احیاناً ذات مطلق آمده است. قدما به ذاتی مغایر وجود در واجبالوجود قائل نیستند، به همین جهت هم اگر بگویند ذات مطلق [اشکالی پیش نمیآید] چون ذاتش عین وجود است و منظور همان وجود مطلق است.