مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٠٦ - متن

واجبالوجود دارای زمان هم نیست، زیرا خود زمان از مرتبه فعل واجب است و محال است که زمانی داشته باشد. حتی بعضی از ممکنالوجودها فوق زمان هستند.

واجبالوجود حامل معنی هم نیست. نمیشود گفت این واجب قائم به این محل است و آن واجب قائم به محل دیگر، زیرا در این صورت واجبالوجود را باید یک عرض و یک حالّ بدانیم که این نیز با واجب بودن منافات دارد.

یک شق باقی میماند و آن این است که بگوییم واجبالوجودها به حسب ذات و ماهیت با هم متفاوتند. این را نیز ثابت کردهایم که واجبالوجود، ذاتی و ماهیتی غیر از نفس وجوب وجود ندارد.

متن

و کیف تکون الماهیة المجردة عن المادة لذاتین، والشیئان إنما یکونان اثنین إما بسبب المعنی، و إما بسبب الحامل للمعنی، و إما بسببالوضع أو المکان، أو بسبب الوقت والزمان، و بالجملة لعلة من العلل؟ لأن کل اثنین لا یختلفان بالمعنی، فإنما یختلفان بشیء عارض للمعنی مقارن له؛ فکل ما لیس له وجود إلّا وجود معنی، و لا یتعلق بسبب خارج أو حالة خارجة، فبماذا یخالف مثله؟

فإذن لا یکون له مشارک فی معناه، فالأول لا ندّ له.