تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٤٤٤ - تفسير ابيات

تفسير ابيات حيوانات جملگى به فرياد در آمدند ، و گفتند : اى شير اشتباه مى كنى ، اين مسئلهء كار و سبب مفاهيمى هستند كه حريصان و طمع كاران در آورده‌اند ، اگر واقعاً نتيجه به حسب كار براى انجام دهندهء كار عائد مى گشت ، چرا صدها هزار مرد و زن در اين دنيا از همه چيز محروم مانده نتوانستند نتيجه كار خود را دريابند ؟ صدها هزار قرن از طول عمر جهان يا انسانها مى گذرد ، مردم مانند اژدها دهان حرص و آز گشوده‌اند . مكرها كرده‌اند چنان كه در قرآن مجيد خدا تذكر داده است ، ولى تمام دهان باز كردن و مكر و حيله پردازىهاى آنان خنثى گشته است . فقط آن چه كه در اختيار مردم قرار گرفته ، همان است كه از روز ازل براى آنها قسمت شده است ، همهء آنها رفتند ، و كارهاى آنان باطل و بىهوده گشت ، مگر كارهاى خدا و حكمهاى او . پس اى عزيز تو از اين كلمهء كسب و كار و سبب جز اسم چيز ديگرى توقع مدار . چون پاسخ اين مطالب در شرح ابيات گذشته گفته شده است ، لذا تكرار نمى كنيم .