تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ١٨٠ - تشبيهات

روايت
تفسير ابيات
« الهى انك تعلم و ان لم تدم الطاعة منى فعلا جزما فقد دامت منى محبة و عزما » ( زبانم هميشه گوياى حمد و ثناى تو نيست ، و موجهاى گرايش به سوى تو را در درون خود موقت مى بينم ، ولى آن چه كه باعث آرامش خاطر من مى باشد اين است كه در نهانگاه دل سرمايهء كلانى از محبت تو اندوخته‌ام ) .
روايت از امام باقر و امام صادق عليه السلام نقل شده است كه فرمودند : « آن چه كه از نماز براى تو ثمر بخش خواهد بود آن است كه به وسيله آن نماز رو به سوى خدا برده‌اى ، و اگر در نماز توجهى نداشته باشى يا در بعضى از اجزاء آن غفلت بورزى ، به همان مقدار مردود مى گردد » . [١] تفسير ابيات مى گويد : مسيحيان بىنوا از روى تقليد دل به وزير مكار و حيله پرداز دادند اى داد از اين تقليد .

خلق را تقليدشان بر باد داد اى دو صد لعنت بر اين تقليد باد
اين ساده لوحان كه انعطاف پذيريشان مانند آب بود ، محبت او را در دل گرفتند ، اظهار هم دردى او را باور نموده ، او را به عنوان نائب عيسى بر خود قبولاندند .
در اين جا باز حالت نيايش جلال الدين اوج مى گيرد كه در ميان مطلب و بيان يك رويداد ، ناگهان متوجه به خدا مى گردد و مى گويد :

اى خدا فرياد رس نعم المعين صد هزاران دام و دانه است اى خدا ما چو مرغان حريص بىنوا

[١] وسايل الشيعة ج ٢ ، مجلد ٢ ، ب ٣ ، ص ٦٨٧ . .