تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٣٩٦ - قصهء هلاك كردن باد در عهد هود عليه السلام قوم عاد را

آيه
رقص و طرب روحى


((٨٦٨)) چه عجب گر كوه صوفى شد عزيز جسم موسى از كلوخى بود نيز
((٨٦٩)) اين عجائب ديد آن شاه جحود جز كه طنز و جز كه انكارش نبود
آيه خداوند داستان هلاك قوم عاد را در سوره الحاقة چنين مى فرمايد :
« وَأَمَّا عادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عاتِيَةٍ . سَخَّرَها عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيالٍ وَثَمانِيَةَ أَيَّامٍ حُسُوماً فَتَرَى اَلْقَوْمَ فِيها صَرْعى . كَأَنَّهُمْ أَعْجازُ نَخْلٍ خاوِيَةٍ ، فَهَلْ تَرى لَهُمْ مِنْ باقِيَةٍ » ٦٩ : ٦ - ٨ (١) ( اما قوم عاد با بادهاى طوفانى بسيار تند به هلاكت رسيدند اين باد طوفانى را مدت هفت شب و هشت روز به طور متعاقب و بدون فاصله بر آنها مسلط نمود . ( اگر آن جا بودى ) مى ديدى كه قوم عاد چگونه روى زمين افتاده بودند گويى آنها نخلهايى بودند كه از ريشه خشك شده و افتاده بودند آيا كسى از آنها باقى ماند ؟ ) داستان شيبان راعى ( چوپان ) را بعضى از اشخاص نقل كرده‌اند كه او براى حضور در نماز جمعه گوسفندها را در يك جا گردآورده و دور آنها خط مى كشيد و آنها را به خدا مى سپرد .


((٨٦٧)) كوه طور از نور موسى شد به رقص صوفئى كامل شد و رست او ز نقص
رقص و طرب روحى باد اجل كه بر عارفان وزيدن مى گيرد ، مانند اين است كه نسيم جان نوازى از بوستان بر جان آنها مى وزد ، و آن را به هيجان در مى آورد .

(١) سوره الحاقة ، آيهء ٦ تا ٨ . .