تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٨٠٧ - تفسير ابيات

چشيدن نيست ، اما اثر اين شيرينى در مزاج شما پنهان گشته بعدها به صورت دمل بيرون مى آيد .
ممكن است بنشينى و خود را بفريبى و به خود تلقين كنى اين اثر ( دمل ) مخالف شيرينى است پس مربوط به شيرينى نيست ، اشتباه مكن ، زيرا هر ضدى ضد خود را ايجاد مى كند يا هر ضدى را با ضد خود مى توان شناخت .
اگر مطبوخ و حب ملايم بخورى ، در اثر آن درون تو از اخلاط و كثافتها پاك مى گردد .
در نتيجهء مداحىها كه انسان مى شنود ، حالت فرعونى بر خود مى بيند . اگر بخواهى راه تكامل را بپيمايى :
« كن ذليل النفس هونا لا تسد » ( نفس خود را پست بدار و آن را موهون بساز و در فكر آقايى مباش ) هر قدر بتوانى بندگى را اختيار كن ، مانند گوى آمادهء پذيرش ضربه باش و چوگانى منما .
زيرا ديرى نمى پايد كه اين طراوت و زيبايىها و مزاياى جوانى آخرين وداع را با تو خواهند گفت ، آن گاه همان حريفان و دوستان كه شب و روز با نديده تو بىقرار بودند ، از ديدار تو بىقرار خواهند گشت ، همان مردمى كه آخرين احترام و خوش بينى را در بارهء تو ابراز مى كردند ، اين بار قيافه تو را مانند ديوان خواهند ديد . بدتر از اين ، اگر هنگام زوال طراوت با تو روبرو گردند ، خواهند گفت : عجبا ، مرده‌اى از گور سر در آورده لذا اگر شان تو را در موقعش تا مقام خدايى بالا مى برند ، و در بارهء او مداحىها مى كنند ، مقصود همهء آنان به دام كشيدن توست .

آن شاعر دانا كه به دلخواه تو گفته است بر خوى تو عاشقترم از روى تو اى ماه