تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٤٢٩ - وسايل و مهارتهاى در مقابل مقدرات خنثى مى گردند

به اين كرهء خاكى گام نهادند ، مبتلا به خشم و شهوت و حرص و شادى و الم شدند .
« آرى تمام پديده هاى مزبور نتيجهء تماس روح با كالبد خاكى است كه توليد شدهء اين عالم طبيعت است ، ولى فراموش نكنيم كه با داشتن چنين نيروها و چنين آمادگىهاى حيوانى ، رشد يافتن و به جايى رسيدن كه چيزى به جز خدا براى انسان مطرح نباشد ، خيلى معظمتر و با ارزشتر از اين است كه انسان بدون اين كه كوچكترين تماس و ارتباطى با ماده داشته باشد داراى زندگانى روحانى مانند فرشتگان بوده باشد » .
ما عيال و جيره خور خداوندى هستيم ، از پستان ما وراى طبيعت شير مى خوريم ، زيرا همهء مردم عيال خداوندى هستند .
« اما استشهاد به همين روايت كه مى گويد :
« الخلق كلهم عيال اللَّه و احبهم إليه انفعهم لهم » اگر جملهء دوم را حذف كرده از جملهء اول بخواهيم بهره بردارى كنيم ، مانند آن مثل معروف است كه مى گويند : از يك نفر پرسيدند يا شما نماز مى خوانيد ؟ گفت : نه ، من نماز نمى خوانم . گفتند : چرا ؟ گفت : براى اين كه خدا در قرآن فرموده است ، گفتند : خدا در كجاى قرآن گفته است نماز نخوانيد ؟ گفت : آن جا كه مى فرمايد :
« و لا تقربوا الصلاة » .
( به نماز نزديك نشويد ) .
گفتند : اين آيه دنباله دارد كه جملهء حاليه است و آن اين است « و أنتم سكارى » يعنى در حالى كه حالت مستى داريد و نمى فهميد كه در نماز چه مى گوييد » .
در روايت فوق هم مى گويد : محبوبترين بندگان كسى است كه به عيال خداوندى سودمندتر بوده باشد ، آيا مى توان بدون كار و كوشش چيزى