ترجمة الحقائق فيض كاشانى - كاشانى، محمد بن شاه مرتضي - الصفحة ٢٢٨ - باب دوم در آنچه وارد شده در مذمت دنيا

ايشان كند مى‌گويد كه: آن قوم بيمارند! و حال آنكه مرضى ندارند، يا آنكه مى‌گويد[١] كه: عقل ايشان پريشان شده! بلى‌[٢] پريشان شده‌اند از ترس امر عظيمى كه آتش جهنّم باشد و آنچه در جهنّم است از انواع عذابها[٣].

و از حضرت امام زين العابدين ٧ پرسيدند كه: چه عملى‌[٤] نزد خدا بهتر است؟

فرمودند: هيچ عملى بعد از]m .b ٣٥[ معرفتِ خدا و رسول بهتر از دشمن داشتن دنيا نيست و اين را شعبه‌هاى بسيار است. و هم‌چنين معاصى را شعبه‌هاى بسيار است.

و اوّل چيزى كه نافرمانى خداى عزّ وجلّ‌[٥] به آن شد كبر است و آن معصيت شيطان است هنگامى كه ابا و استكبار از سجده آدم نمود[٦] و كافر گرديد.

و ديگر حرص است و آن معصيت آدم و حوّاست هنگامى كه خداى عزّ وجلّ به ايشان گفت: از هر ميوه‌اى كه در بهشت است بخوريد و نزديك آن درختِ مخصوص مشويد كه از جمله ظالمان خواهيد بود. پس تناول نمودند از درختِ مخصوص با آنكه محتاج به آن نبودند و اين خُلق در ذرّيّت آنها تا روز[٧] قيامت باقى ماند. و اين از براى آن است كه بيشتر چيزهايى كه فرزند آدم طلب مى‌كند چيزى مى‌باشد كه به آن محتاج نمى‌باشد.

و ديگر حسد است و آن معصيت فرزندِ آدم قابيل است كه حسد بر برادرش هابيل نمود و او را كشت.

و از اينها به هم مى‌رسد محبّت زنان و محبّت دنيا و محبّت رياست و محبّت راحت و محبّت سخنورى و محبّت بلند مرتبه بودن و مال بسيار داشتن، واين هفت‌

[١] - مى‌گويد/a s مى‌گويند.

[٢] -a s - پريشان شده بلى.

[٣] - الكافي ٢: ١٣١ ح ١٥.

[٤] - عملى/a s عمل است.

[٥] -a - ى عزّ وجلّ.

[٦] - نمود/a نموده.

[٧] -s - ذرّيّت آنها تا روز.a غربت!