ترجمة الحقائق فيض كاشانى - كاشانى، محمد بن شاه مرتضي - الصفحة ٦٢١

نموده باشد و ما آن را در معصيت صرف كرده باشيم و از هر تصريح و كنايه‌اى كه به نقصانِ ناقصى و تقصيرِ تقصير كننده‌اى كرده باشيم و خود به آن متّصف باشيم و از هر خاطرى كه خوانده باشد ما را به تصنّع و تكلّف كردنْ آن چنان تكلّفى كه خود را آراسته سازيم به آن از براى مردم در هر كتابى كه نوشته‌ايم يا]m .a ٧٤١[ هر كلامى كه به نظم درآورده‌ايم يا علمى كه افاده يا استفاده كرده‌ايم.

و بعد از استغفار نمودن از جميع اينها بازگشت مى‌كنيم به سوى خدا و مسألت مى‌نماييم از براى خود و از براى هر كسى كه اين كتاب را مطالعه كند يا بنويسد يا بشنود اينكه تفضّل كند بر ما به مغفرت و رحمت و تجاوز كردن از جميع گناهان، از براى آنكه كرم او عامّ و رحمت او واسع و جود او[١] بر اصناف خلايق فايض است. و ما آفريده‌اى از آفريده‌هاى اوييم ووسيله‌اى نيست ما را به سوى او غير از فضل و كرم او.

و[٢] به تحقيق كه حضرت پيغمبر ٦ فرمودند: به درستى كه خداى عزّ وجلّ را صد رحمت است و يكى از آنها را نازل ساخته در ميان جنّ و انس و مرغان و چرندگان و جنبندگان و اينها همگى به سبب آن يك رحمت در ميان خود مهربانى مى‌كنند و به آن رحم به يكديگر مى‌نمايند. و نود و نه رحمت را پس انداخته كه به آنها در قيامت به بندگان‌[٣] رحم خواهد كرد[٤].

خداوندا! آرزوها مندرس شده‌اند و حالها متغيّر گرديده و زبانها دروغ گفته‌اند و وعده‌ها خلاف شده مگر وعده تو، زيرا كه تو[٥] وعده آمرزش و تفضّل كرده‌اى.

بار خدايا! درود بفرست بر محمّد و آل محمّد و عطا كن به من از فضل خود و در پناه دار مرا از شيطان رانده شده از رحمت.

[١] -s + را.

[٢] -s a - و.

[٣] -s a + خود.

[٤] - صحيح مسلم ٨: ٩٦.

[٥] -a - كه تو.