ترجمة الحقائق فيض كاشانى - كاشانى، محمد بن شاه مرتضي - الصفحة ٦٢٠
عزّ وجلّ او را دريابد؛ زيرا كه خداى عزّ وجلّ بسيار آمرزنده و بسيار رحم كننده است.
و در حديث وارد شده كه بنده گناهى مىكند و هميشه از آن ترسان مىباشد و خود را دشمن مىدارد، پس خداى عزّ وجلّ وى را رحم مىكند و[١] او را داخل بهشت مىكند[٢]. و هيچ بندهاى از گناه بيرون نمىآيد مگر به اقرار[٣]. و اعتراف به گناه كردن كفّاره آن است. و هر كسى كه گناهى بكند و بداند كه خداى عزّ وجلّ بر وى مطّلع است و هرگاه خدا خواهد او را عذاب مىكند و اگر خواهد او را مىآمرزد البتّه خداى عزّ وجلّ او را مىآمرزد اگرچه طلب آمرزش نكرده باشد[٤]. و[٥] خداى عزّ وجلّ در قرآن مجيد فرموده: «وَ مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُوراً رَحِيماً»[٦] يعنى هر كسى كه عمل بدى بكند يا بر خود ستمى بنمايد وبعد از آن از خداى عزّ وجلّ طلب آمرزش كند، خداى عزّ وجلّ را بسيار آمرزنده وبسيار رحم كننده خواهد يافت.
و ما در اين هنگام استغفار مىكنيم از هرچه به سبب آن پاى ما لغزيده باشد يا قلم سركشى نموده باشد و از هر قولى كه گفته باشيم و[٧] عملهاى ما موافق آن نباشد و آنچه را دعوى كرده و اظهار نموده باشيم از علم و بصيرت داشتن به دين خدا با[٨] آنكه در آن مقصّر باشيم و از هر علمى و عملى كه قصد ما به آن رضاى خداى عزّ وجلّ بوده باشد و بعد از آن قصدى ديگر به آن ضَمّ شده باشد و از هر وعدهاى كه داده باشيم و بعد از آن در وفاى به آن تقصير[٩] كرده باشيم و از هر نعمتى كه خداى عزّ وجلّ به ما انعام
[١] -a - و.
[٢] - الكافي ٢: ٤٢٦ ح ٣.
[٣] - الكافي ٢: ٤٢٦ ضمن ح ٤.
[٤] - الكافي ٢: ٤٢٧ ح ٥.
[٥] -a s - و.
[٦] - نساء: ١١٠.
[٧] -s a - و.
[٨] - با/a s يا.
[٩] - تقصير/a تقصيرى.