ترجمة الحقائق فيض كاشانى - كاشانى، محمد بن شاه مرتضي - الصفحة ٦١٩

توفيق را كه خداى عزّ وجلّ به من دادند[١] به سبب چيزى بود كه به من انعام نموده بودند از اعتقادهاى حقّ و به سبب آنچه تفضّل كرده بودند بر من از محبّت اولياى خود و عداوت اعداى خود، بعد از آنى كه اوليا و اعداى خود را به من شناسانيده بود از راه وحى كه به پيغمبر[٢] خود نموده بود و پيغمبر به بندگان رسانيده بود و به اعانت و رَهنمايىِ خدا من تسليم پيغمبر را نموده بودم به هرچه تبليغ نموده بود.

و امّا فايده اين جمع و تأليف و منفعتِ آنْ آن است كه مطّلع شود بر آن هر كسى كه اهل آن باشد و از جانب خدا اين توفيق روزى او شده باشد و همّت وى قوى و سعى او به نهايت رسيده باشد تا عمل كند به مقتضاى آن و رستگار شود به آنچه مطلب است از آن. و هر كسى كه در آن رتبه نباشد عمل نمايد به قدر مقدور و آن مقدار كه وى را ميسّر شود. و هم‌چنين‌]m .b ٦٤١[ تا برسد به كسى كه به اندكى از آن منتفع شود و نصيب آن از اين كتاب مثل نصيب خوشه‌چين باشد از خرمن عظيم.

و امّا امثال ما جماعت- از كسانى كه چيزى چند مى‌گويند و عمل به آن نمى‌كنند و امر به معروف مى‌كنند و[٣] خود را فراموش مى‌سازند- فايده اين كتاب در حقّ ايشان آن است كه بصيرت ايشان در تقصير و قصور زياده‌[٤] شود تا آنكه اين سبب آن‌[٥] گردد كه خود را دشمن داشته باشند. و سبب خوارى و شكستگى و اطّلاع بر باطنهاى عيبها و رسوايى‌هاى پنهانى‌ها و منزجر شدن ايشان شود؛ زيرا كه ايمان مقتضى آن است كه بنده مؤمن نپسندد از خود چيزى را كه خداى عزّ وجلّ از وى نمى‌پسندد. و هرگاه از خود راضى نباشد البتّه كه هميشه اندوهگين و پشيمان و بسيار غمگين و متألّم خواهد بود. و هرگاه اين حالت داشته باشد امّيد آن مى‌باشد كه رحمت و مغفرت خداى‌

[١] - دادند/a داده.s داد.

[٢] - پيغمبر/m پيغمبران.

[٣] -a - و.

[٤] - زياده/s زياد.

[٥] -a s - آن.