ترجمة الحقائق فيض كاشانى - كاشانى، محمد بن شاه مرتضي - الصفحة ٥٣٥ - فصل آن چيزى كه سزاوار است براى حاجى هنگام حج رفتن

در حديث وارد شده كه: خوبى حجّ در خوش سخنى و اطعام طعام است و حجّ پسنديده جزايى به غير از بهشت ندارد[١].

و ديگر بايد كه غمگين نشود به خرج كردن و به‌[٢] تلف شدن مال، و يك درهم كه در حجّ صرف شود معادله با هفتصد درهم مى‌كند كه در راه خدا صرف شود. و بايد كه دل او آرميده و متوجّه ذكر خدا باشد و عظيم شمردن شعاير[٣] خدا كه عبارت است از اعمال حجّ. و در نزد هر حركت‌[٤] و سكونى متذكّر امرى از امور آخرت گردد كه مناسبت به آن عمل داشته باشد و بايد كه ترك زينت و آرايش كرده، ژوليده مو و غبارآلود[٥] باشد.

و سزاوارآن است كه پياده برود اگر قادر باشد خصوصاً در ميان عبادتگاه‌ها، در خبر وارد شده كه: خداى عزّ وجلّ عبادت كرده نشده به چيزى بهتر از پياده‌روى‌[٦]. و قصد وى كم شدن خرج نباشد با وجود توانگرى كه در اين هنگام سوار شدن بهتر است- چنانچه در حديث وارد شده- خصوصاً كسى كه ضعيف گردد به پياده‌روى و بدخو شود و[٧] در عبادت كوتاهى‌[٨] نمايد. در خبر وارد شده: اگر سوار شويد در نزد من محبوبتر است زيرا كه به اين‌[٩] قوّت بر دعا و عبادت زياد مى‌شود[١٠].

و حضرت امام حسن بن علىّ بن أبي طالب ٨ پياده مى‌رفتند و شترها و بارها با آن حضرت كشيده مى‌شد[١١].

[١] - عوالي اللئالي ٤: ٣٣٠ ح ١١٧.

[٢] -a s - به.

[٣] - شعاير/a شعار بر.

[٤] - حركت/a s حركتى.

[٥] - آلود/a s آلوده.

[٦] - تهذيب الأحكام ٥: ١٢ ح ٣٠.

[٧] -a - و.

[٨] - كوتاهى/a كاهلى.

[٩] -a + نحو.

[١٠] - الكافي ٤: ٤٥٦ ح ٥. تهذيب الأحكام ٥: ١٢ ح ٣٢.

[١١] - الكافي ٤: ٤٥٥ ضمن ح ١. كتاب من لا يحضره الفقيه ٢: ٢١٩ ح ٢٢١٩.