ترجمة الحقائق فيض كاشانى - كاشانى، محمد بن شاه مرتضي - الصفحة ٥١٦ - فصل آداب آخذ زكات
عبادت و شكر خدا را بجاى آورد و شكر عطا كننده را بنمايد و دعا كند او را و مدح وى بكند با[١] آنكه نعمت را از خدا داند.
حضرت[٢] پيغمبر ٦[٣] فرمودند: هركه شكر مردم[٤] نكند[٥] شكر خدا را نكرده[٦].
و حضرت امام جعفر صادق ٧ فرمودند كه[٧]: خدا لعنت كرده راهزنان معروف را. پرسيدند كه: كيست راهزنان معروف؟ فرمودند: مردى است كه معروفى با آن بكنى پس كفران آن بنمايد و باعث آن شود كه ديگر احسان به كسى نشود[٨].
و بايد كه قابض تلافى معروف را بكند به آنچه استطاعت داشته باشد اگرچه به مدح و سخن خوبى باشد.
حضرت پيغمبر ٦ فرمودند: هركه با وى معروفى بشود بايد كه تلافى آن بكند.
و هرگاه عاجز باشد مدح آن بنمايد. و اگر نكند كفران نعمت كرده[٩].
و حضرت امام جعفر صادق ٧ فرمودند كه: حضرت أمير المؤمنين سلام اللَّه عليه مىفرمودند[١٠]: هركه بجاى آورد مثل آنچه با وى شده تلافى نموده. و هركه دو چندان بكند شكر او را بجاى آورده. و هركه شكر كند كريم خواهد بود[١١].
و ديگر سزاوار آن است كه عيبهاى صاحب عطا را پنهان كند و او را حقير نشمرد و مذمّت نكند و سرزنش ننمايد به منع كردن هرگاه به وى چيزى ندهد. و كار او را در
[١] - با/a تا.
[٢] - حضرت/a s از حضرت.
[٣] -a + مروى است كه.
[٤] -a + را.
[٥] -s + و.
[٦] - كتاب من لا يحضره الفقيه ٤: ٣٨٠ ح ٥٨١٥ مانند آن. أمالي الطوسي: ٣٨٣ ح ٨٠.
[٧] -a s - كه.
[٨] - كتاب من لا يحضره الفقيه ٢: ٥٨ ح ١٦٩٦. الاختصاص: ٢٤١.
[٩] - الكافي ٤: ٣٣ ح ٣. كتاب من لا يحضره الفقيه ٢: ٥٧ ح ١٦٩٥.
[١٠] - مىفرمودند/a s فرمودند.
[١١] - الكافي ٤: ٢٨ ح ١.