ترجمة الحقائق فيض كاشانى - كاشانى، محمد بن شاه مرتضي - الصفحة ١٢٠ - فصل در مؤاخذه خطور گناه و عدم آن

صباح تا به شام؛ اگر توبه كرد بر او گناهى نوشته نمى‌شود[١].

و از حضرت امام جعفر[٢] صادق سلام اللَّه عليه‌[٣] پرسيدند از مردى كه: گناهى از او صادر شود[٤] در حالت غضب، آيا خداى تعالى‌ او را مؤاخذه مى‌نمايد[٥]؟ (فرمودند:

خداى عزّ وجلّ كريم‌تر است از آنكه كار را بر بنده‌اش دشوار سازد و تنگ گيرد بر او چيزى را كه اختيار نداشته باشد[٦].

ونيز از آن حضرت مروى است كه: هيچ مؤمنى نيست مگر آنكه از براى او گناهى مى‌باشد كه مدّتى ترك او را مى‌كند و بعد از آن قصد آن‌[٧] گناه مى‌كند. و اين معنا دارد آيه كريمه‌[٨] كه در كلام مجيد نازل شده: «إِلَّا اللَّمَمَ»[٩]. بعد از آن فرمودند كه: لَمم آن است كه مردى قصد گناه مى‌كند و توبه مى‌نمايد، پس خداى تعالى‌ او را مؤاخذه نمى‌كند[١٠])[١١].

و حضرت امام موسى كاظم ٧ فرمودند: به تحقيق كه قوّت داده خداى عزّ وجلّ مؤمن را به فرشته‌اى كه حاضر]m .b ٩٢[ مى‌شود در نزد او هر وقتى كه كار خوبى مى‌كند و پرهيزكار مى‌باشد و غايب مى‌شود هر وقتى كه گناه مى‌كند و ستمكار مى‌گردد. و آن فرشته نشاط مى‌كند از راه خوشحالى هرگاه‌[١٢] عمل خوبى مى‌كند و به كنارى مى‌خزد از غمگينى هرگاه عمل بدى مى‌كند، پس پاس نعمت حقّ‌[١٣] را بداريد

[١] - الكافي ٢: ٤٣٧ ح ١.

[٢] -s a - امام جعفر.

[٣] - سلام اللَّه عليه/s a ٧.

[٤] -a + و.

[٥] - مى‌نمايد/a نمى‌كند.

[٦] - الكافي ٨: ٢٥٤ ح ٣٦٠.

[٧] -m - قصد آن.

[٨] -s - كريمه.

[٩] - نجم: ٣٢.

[١٠] - الكافي ٢: ٤٤٢ ح ٣.

[١١] - ميان پرانتز ازa افتاده است.

[١٢] -s a + كه.

[١٣] - حقّ/a خود.