ترجمة الحقائق فيض كاشانى - كاشانى، محمد بن شاه مرتضي - الصفحة ٥٧٣ - فصل صغيره به اسبابى چند كبيره مىشود

و حضرت امام موسى‌ كاظم ٧ فرمودند: گناهِ بسيار را بسيار مشمريد[١] مبادا از[٢] نا امّيدى استغفار نكنيد[٣]. و گناهِ كم را كم مشمريد[٤] مبادا كه از غرور و غفلت طلب عفو نكنيد، از براى آنكه گناهان جمع مى‌شود تا بسيار مى‌شود. و بترسيد از خدا در پنهانى تا آنچه بايد بجاى آورده باشيد[٥].

و از جمله اسباب آن است كه خوشنود باشد از صغيره و شكفتگى نمايد به آن و قدرت بر آن را نعمتى شمارد و غفلت از آن را سبب شقاوت داند، پس هرچند حلاوت صغيره در نزد بنده غالب مى‌گردد صغيره كبيره مى‌شود و تأثير آن در تيره ساختنِ دل عظيم‌تر مى‌گردد زيرا كه گناهان مهلكند. و هرگاه بنده در آنها بيفتد و ظفر يابد شيطان به‌[٦] شَعفناك بودن بنده به گناه پس سزاوار آن است كه در مصيبتى و تأسّفى باشد به سبب غالب شدن دشمن‌]m .b ٤٣١[ بر وى و به سبب دور شدن از درگاه خداوند بى‌نياز.

و از جمله اسباب آن است كه سهل شمارد اين را كه خداى عزّ وجلّ گناه او را پنهان ساخته و تحمّل نموده‌[٧] از وى و او را مهلت داده. و نفهمد كه خداى عزّ وجلّ از راه غضب مهلت مى‌دهد و وامى‌گذارد[٨] تا گناه وى زياد شود. و گمان كند كه قدرت داشتن او بر معصيت عنايتى است از خداى عزّ وجلّ به وى. و اين از آن جهت است كه ايمن باشد از مكر و عذاب خدا و جاهل باشد به فريفته شدن به خدا، چنانچه خداى عزّ وجلّ فرموده: «وَ يَقُولُونَ فِي أَنْفُسِهِمْ لَوْ لا يُعَذِّبُنَا اللَّهُ بِما نَقُولُ حَسْبُهُمْ جَهَنَّمُ يَصْلَوْنَها

[١] - مشمريد/a مى‌شمرند.

[٢] - مبادا از/a s مبادا كه از غرور و از.

[٣] - نكنيد/a نكنند.

[٤] - مشمريد/a مى‌شمرند.

[٥] - الكافي ٢: ٢٨٧ ح ٢.

[٦] -a s - به.

[٧] - نموده/m نمود.

[٨] -s + و.