ترجمة الحقائق فيض كاشانى - كاشانى، محمد بن شاه مرتضي - الصفحة ٥٣٢ - باب هفتم در حج و زيارت مشاهد مشرفه است

محمّد ٦ را[١] فرستادند از براى احياى راه آخرت و تجديد سنّت پيغمبران در سلوك راه آخرت.

و اهل ملّتها از آن حضرت سؤال كردند از گوشه‌نشينى و بيابانگردى در اين دين، فرمودند: بجاى آن بر اين امّت جهاد و حجّ واجب شده‌[٢].

و[٣] پرسيدند از آن حضرت از معناى سايحين كه در قرآن مجيد وارد شده، فرمودند: مراد روزه دارانند[٤]. و چون متبادر از سايحين آن بود كه به معناى بيابانگردانى باشد كه از براى‌[٥] خدا ترك وطنها مى‌نمودند و سياحت در اين ملّت منسوخ است لِهذا آن حضرت به روزه‌داران‌[٦] تفسير نمودند.

و بِالجملة خداى عزّ وجلّ بر اين امّت انعام نموده به اينكه حجّ را از براى ايشان بجاى رهبانيّت گردانيده و خانه كعبه را شريف گردانيده به نسبت دادن به خود و نصب آن را نموده تا آنكه بندگان قصد آن نمايند و اطرافِ آن را حرم خانه خود نموده از براى تعظيم شأنِ آن و عرفات را مانند ميدانى گردانيده بر درگاه حرم خانه و حرمت آن موضع را مؤكّد ساخته به حرام گردانيدن صيد آن و درخت آن. و آن را وضع نموده است بر مثال درگاه پادشاهان كه‌[٧] زيارت كننده‌[٨] قصد آن را مى‌نمايد از راه‌هاى دور و دراز در حالتى كه موهاى ايشان ژوليده‌]m .b ٤٢١[ و روها غبارآلود[٩] و از براى صاحب خانه تواضع نمايند و از براى عظمت و عزّت آن به ظاهر و باطن افتادگى كنند، با اعتراف به آنكه منزّه است از آنكه خانه يا شهرى او را فرا گرفته باشد.

[١] -s m - را.

[٢] - نگر: أمالي الصدوق: ١٢٣ ح ١. روضة الواعظين: ٤٢٢. مجمع الزوائد ٤: ٢٥٢.

[٣] -a s - و.

[٤] - الكافي ٥: ١٥. تهذيب الأحكام ٦: ١٣٠.

[٥] -s a + عبادت.

[٦] - داران/m در آن.

[٧] - كه/a و هرگاه.s كه هرگاه.

[٨] -s + و!

[٩] - آلود/a s آلوده.