ترجمة الحقائق فيض كاشانى - كاشانى، محمد بن شاه مرتضي - الصفحة ٣٠٤ - باب دوم در رضا و شكر است

كه: اى موسى‌! نيافريده‌ام خلقى محبوبتر از بنده مؤمن‌[١]. و به درستى كه مبتلا مى‌سازم او را به چيزى كه از براى او بهتر است و دور مى‌سازم از آن چيزى را كه از براى او بهتر است و من داناترم به آنچه صلاح بنده‌[٢] من در آن است. پس بايد كه‌[٣] صبر كند بر بلاى من و شكر نعمتهاى مرا بجاى‌[٤] آورد و به قضاى من راضى شود تا بنويسم اسم او را در نزد خود از صدّيقان هرگاه عمل كند به رضاى من و فرمانبردار من‌[٥] باشد[٦].

و حضرت امام موسى‌ كاظم ٧ فرمودند: سزاوار از براى كسى كه از جانب خدا چيزها را فهميده و دانسته آن است كه دور نشمرد رسيدنِ روزى را كه خدا[٧] تقدير كرده و گمان بد به خدا نبرد[٨] در آنچه تقدير كرده‌[٩].

و فايده رضا در دنيا فارغ بودن دل است از براى عبادت و از غمها و محنتها در راحت بودن و فايده آن در آخرت خوشنودى خداست و خلاصى از غضب آن، به تحقيق كه خداى تعالى‌ فرموده: هركه راضى به قضاى من نشود و صبر نكند بر بلاى من بايد كه خدايى غير من از براى خود طلب كند[١٠].

و طريق تحصيل رضا آن است كه بداند كه‌[١١] آنچه خداى عزّ وجلّ از براى او تقدير كرده اصلح است به حال او هرچند عقل وى به كنه او نرسد. و بداند كه غمگين شدن فايده نمى‌بخشد و آنچه مقدّر شده تغيير نخواهد يافت زيرا كه آنچه مقدّر شده‌[١٢] خواهد شد[١٣] و آنچه مقدّر نشده نخواهد شد. و حسرت بر گذشته خوردن و تدبير

[١] - مؤمن/s a من.

[٢] -a s + مؤمن.

[٣] -a s - كه.

[٤] - بجاى/s a بجا.

[٥] -m - من.

[٦] - الكافي ٢: ٦١ ح ٧. التوحيد: ٤٠٥ ح ١٣. أمالي المفيد: ٩٣ ح ٢. أمالي الطوسي: ٢٣٨ ح ١٣.

[٧] - خدا/a خداى.

[٨] -s a + و!

[٩] - الكافي ٢: ٥٩ ح ٩ از امام رضا ٧. قرب الإسناد: ٣٧٤ ح ١٣٣٠. تحف العقول: ٤٠٨.

[١٠] - التوحيد: ٣٧١ ح ١١. روضة الواعظين: ٣٠.

[١١] -s a - كه.

[١٢] -s - تغيير نخواهد ... شده.

[١٣] -a - شد.