ترجمة الحقائق فيض كاشانى - كاشانى، محمد بن شاه مرتضي - الصفحة ٨٧ - فصل در ثقلين

وَ مُسْتَوْدَعٌ»[١] و مقصود از اين آيه آن است كه مذكور شد از ثابت بودن ايمان نزد بعضى و به امانت بودن نزد بعضى ديگر[٢].

و از جابر بن عبداللَّه انصارى روايت است كه: چون خداى عزّ وجلّ اين آيه را بر پيغمبر نازل ساخت كه: «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ»[٣] گفتم: يا رسول اللَّه! خدا و رسول را[٤] مى‌شناسم، امّا أولو الأمرى كه طاعت آنها مقرون به طاعت شماست كيستند؟ آن حضرت فرمودند كه: اى جابر! آنها جانشينان منند و پيشوايان مسلمانانند[٥] بعد از من، اوّل ايشان على بن ابى طالب است و بعد از آن حسن و بعد از آن حسين و بعد از آن على بن الحسين‌[٦]. و ديگر محمّد بن على است كه در تورات مشهور است به باقر و زود باشد كه- اى جابر- ادراك زمان او بكنى، پس هرگاه‌[٧] به او برخورى سلام مرا به وى برسان. و بعد از آن صادق‌[٨] جعفر بن محمّد و بعد از آن موسى بن جعفر، پس على بن موسى، پس محمّد بن على، پس على بن محمّد و ديگر حسن بن على و بعد از آن هم نام و هم كنيتِ من كه حجّت خداى عزّ وجلّ خواهد بود در روى زمين و باقى گذاشته خداست در ميان بندگان ولد حسن بن على. و آن است آن كسى كه فتح خواهد نمود[٩] خداى تعالى‌ بر دست او مشرق و مغرب را. و آن است آن كسى كه از شيعيان و دوستداران خود غايب خواهد شد غايب شدنى كه ثابت نخواهد ماند بر امامت او در آن‌[١٠] غيبت مگر كسى كه خداى عزّ وجلّ‌]m .a ١٢[ دل او را گشاده ساخته باشد از براى قبول ايمان.

[١] - انعام: ٩٨.

[٢] - الكافي ١: ٧- ٨ ديباجه كتاب. و نيز نگر به همان كتاب ٢: ٤١٨ ح ٤.

[٣] - نساء: ٥٩.

[٤] -s - را.

[٥] - مسلمانانند/s مسلمانند.

[٦] -m - و بعد از آن على بن الحسين.

[٧] -s a + كه.

[٨] -s - صادق.

[٩] - نمود/a نموده.

[١٠] - او در آن/m آن در.