ترجمة الحقائق فيض كاشانى - كاشانى، محمد بن شاه مرتضي - الصفحة ٥٧٧ - فصل ثمرات ارتكاب گناه

و فرمودند: خداى عزّ وجلّ مى‌فرمايند: هرگاه بنده خواهش خود را بر طاعت من اختيار نمايد ادنى‌ كارى كه با وى مى‌كنم آن است كه از لذّت مناجاتِ خود او را محروم مى‌سازم.

و فرمودند: هركه‌[١] قصد گناهى بكند[٢] بايد كه نكند؛ زيرا كه بسيار مى‌باشد كه بنده‌اى گناهى مى‌كند و خداى عزّ وجلّ او[٣] را مى‌بيند و مى‌گويد: به عزّت و جلال خودم قسم كه هرگز بعد از اين تو را نخواهم آمرزيد[٤].

و حضرت امام موسى‌ كاظم ٧ فرمودند: بر خداى عزّ وجلّ لازم است كه هرگاه در خانه‌اى معصيتى بشود آن را خراب سازد تا آفتاب بر آن بتابد و آن را پاك گرداند[٥].

و حضرت پيغمبر ٦ فرمودند: به درستى كه بنده‌اى به سبب يك گناهى صد سال محبوس مى‌شود و نظر مى‌كند به ازواج خود كه در بهشت تنعّم مى‌كنند[٦].

و شخصى درحضور حضرت أمير المؤمنين سلام اللَّه عليه گفت: «اسْتَغْفِرِ اللَّهَ». آن حضرت فرمودند: مادرت بر تو بگريد! آيا مى‌دانى استغفار كدام است؟ به درستى كه استغفار مرتبه مقرّبان است و شش معنا دارد:

اوّل: پشيمان شدن بر گذشته.

دوم: هميشه عزم داشتن بر ترك عود]m .b ٥٣١[ به آن.

سيُم: ادا كردن به مردمان حقّهاى ايشان را تا ملاقات كنى با خدا در حالتى كه ساده باشى و هيچ گناهى بر تو باقى‌[٧] نمانده باشد.

چهارم: قصد كردن به اداى هر واجبى كه ضايع ساخته باشى و اداى حقّ آن بنمايى.

[١] - هركه/a هرگاه.

[٢] - بكند/a s مى‌كند.

[٣] - او/s a آن.

[٤] - الكافي ٢: ٢٧٢ ح ١٧.

[٥] - الكافي ٢: ٢٧٢ ح ١٨.

[٦] - الكافي ٢: ٢٧٢ ح ١٩.

[٧] -a - باقى.