ترجمة الحقائق فيض كاشانى - كاشانى، محمد بن شاه مرتضي - الصفحة ٥٧٦ - فصل ثمرات ارتكاب گناه

حضرت‌[١] امام محمّد باقر ٧ فرمودند: خداى عزّ وجلّ حكم كرده حكمِ واجبى كه سلب ننمايد نعمتى را كه به‌[٢] بنده داده مگر آنكه گناهى كرده باشد كه به آن مستحقّ عقوبت شده باشد[٣].

و فرمودند: هيچ چيز فسادش بر دل بيش از گناه نيست، به درستى كه دل مرتكب گناه مى‌شود و هميشه بر آن حالت مى‌باشد تا غالب مى‌شود بر دل و بالاى آن پايين مى‌شود[٤].

و فرمودند: به درستى كه بنده گناهى مى‌كند پس روزى از وى دور مى‌گردد[٥].

و حضرت امام جعفر صادق ٧ فرمودند: آگاه باش هيچ رگى مضطرب نمى‌شود و هيچ كس به سَر در نمى‌آيد و دردِ سر نمى‌كند و مرضى به هم نمى‌رساند مگر به سبب گناهى. و اين است كه‌[٦] در قرآن مجيد واقع شده: «وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ»[٧] يعنى آنچه به شما مى‌رسد از مصيبت به سبب گناهى است كه خود كرده‌ايد و از بسيارى از گناهانْ خداى عزّ وجلّ عفو مى‌كند.

و آن حضرت فرمودند: آنچه را خداى عزّ وجلّ عفو مى‌كند بيش از آن است كه مؤاخذه به آن مى‌كند[٨].

و[٩] فرمودند[١٠]: مردى گناهى مى‌كند و از نماز شب محروم مى‌شود. و تأثير عمل بد در صاحبش زودتر از تأثير كارد است در گوشت‌[١١].

[١] - حضرت/a s و حضرت.

[٢] -s - به.

[٣] - الكافي ٢: ٢٧٣ ح ٢٢. تفسير العيّاشي ٢: ٢٠٦ ح ١٩ با اندكى تفاوت.

[٤] - الكافي ٢: ٢٦٨ ح ١. أمالي الصدوق: ٤٨١ ح ٩.

[٥] - الكافي ٢: ٢٧٠ ح ٨.

[٦] -s - كه.

[٧] - شورى‌: ٣٠.

[٨] - الكافي ٢: ٢٦٩ ح ٣. مكارم الأخلاق: ٣٥٧.

[٩] -a - و.

[١٠] -a s + كه.

[١١] - المحاسن ١: ١١٥ ح ١١٩. الكافي ٢: ٢٧٢ ح ١٦.