ترجمة الحقائق فيض كاشانى - كاشانى، محمد بن شاه مرتضي - الصفحة ٤٩٨ - فصل بيزارى جستن

كه بعضى از حكما گفته‌اند كه: وقتى قرآن را مى‌خواندم و حلاوتى از آن نمى‌يافتم تا آنكه مى‌خواندم آن را به كيفيّتى كه گويا از پيغمبر ٦ مى‌شنوم كه بر اصحابش مى‌خواند، و بعد از آن به مرتبه بالاتر ترقّى كردم و قرآن را به طريقى مى‌خواندم كه گويا از جبرئيل مى‌شنوم كه به‌[١] پيغمبر ٦ القا مى‌نمايد، و بعد از آن خداى عزّ وجلّ لطف نموده‌[٢] به مرتبه بالاتر كه از متكلّم به آن مى‌شنوم و در اين‌]m .b ٦١١[ هنگام لذّتى و عيشى‌[٣] مى‌يابم كه صبر از آن نمى‌توانم كرد.

فصل [بيزارى جستن‌]

و از جمله امور باطنى بيزارى جستن است. يعنى خود را از گردانيدن از معصيتها و قوّت بر طاعتها بَرى داند و نظر نكند به خود به عين رضا و خودپسندى. و هرگاه آيه‌هاى نويد به بهشت و مدح صالحان را خواند آنها را با خود نداند بلكه با صاحبان يقين و صدّيقين داند و مشتاق باشد كه خداى تعالى‌ او را به ايشان ملحق گرداند. و هرگاه آيه غضب و مذمّت گنه‌كاران و صاحبان تقصير را[٤] تلاوت كند آنها را با خود داند و فرض كند از راه ترس و بيم كه اوست مخاطب‌[٥] به اينها.

و حضرت أمير المؤمنين سلام اللَّه عليه‌[٦] اشاره به اين فرموده در خطبه‌اى كه وصف پرهيزكاران را نموده به اينكه: هرگاه بگذرند به آيه‌اى كه در آن ترسانيدنى باشد[٧] گوش‌[٨] جان را به سوى آن متوجّه مى‌سازند و گمان مى‌كنند كه صداى آتش جهنّم در گوش ايشان است‌[٩].

[١] -s - به.

[٢] - نموده/a نمود.

[٣] - عيشى/a عيش.

[٤] -s - را.

[٥] - مخاطب/s a مخاطبه.

[٦] - سلام اللَّه عليه/s ٧.

[٧] -s a + و.

[٨] -a + و.

[٩] - نهج البلاغة ٢: ١٦٢ ضمن خطبه همام.