ترجمة الحقائق فيض كاشانى - كاشانى، محمد بن شاه مرتضي - الصفحة ٤٦٨ - فصل تشهد

نيست كه مطّلع شوم بر دل او و بدانم در آن كه محبّت اخلاص از براى طاعت من و طلب رضاى من دارد مگر آنكه متولّى استقامت او مى‌شوم و تدبير كارهاى او را مى‌كنم. و هركه در نماز]m .a ٩٠١[ مشغول غير من شود از جماعتى خواهد بود كه استهزاى به خود خواهد نمود و اسم او در ديوان زيانكاران نوشته خواهد شد[١].

فصل [تشهد]

و هرگاه بعد از اين افعال دقيقه و اسرار عميقه- كه مشتمل است بر خطرهاى عظيمه- نشستى از براى تشهّد درياب در خود ترس تمامى و هيبت و حيا را و ترس آنكه جميع آنچه از تو واقع شده چنانچه بايد نشده باشد. و[٢] دست خود را از فوايد آن تهى گردان مگر آنكه خداى عزّ وجلّ به رحمت خود تو را دريابد و عمل ناتمام تو را به فضل خود قبول كند. و بازگشت كن به مبدأ امر و اصل دين، و هرگاه چيزى در دست تو باقى نمانده باشد مگر اصل دين پس متمسّك شو به كلمه توحيد و حصار الهى- آن چنان حصارى كه هركه داخل آن شود ايمن گردد- و شهادت بده از براى خداى عزّ وجلّ به يگانگى. و[٣] رسول كريم و پيغمبر عظيم خدا را در دل حاضر گردان و شهادت بده از براى او به آنكه بنده خدا و فرستاده اوست و درود بر وى و بر اهل بيت او بفرست در حالتى كه تجديد عهد كرده باشى به اعاده نمودن دو كلمه شهادت را و متعرّض احكام مراتب عبادت گردى زيرا كه آن‌[٤] دو كلمه اوّل وسيله‌ها و اصل فضيلتهاست، و[٥] در حالتى كه منتظر آن باشى كه حضرت پيغمبر ٦ اجابت يك درود تو را به ده چندان بنمايد. و هنگامى بايد كه‌[٦] مترصّد ده برابر باشى كه اتيان به حقيقت درود بر پيغمبر نموده باشى آن چنان درودى كه اگر يكى از آنها از جانب آن حضرت به تو برسد هميشه رستگار شوى.

[١] - مصباح الشريعة: ٩١ باب ٤١.

[٢] -a s - و.

[٣] -s a - و.

[٤] - آن/s a اين.

[٥] -s a - و.

[٦] -s a - كه.