ترجمة الحقائق فيض كاشانى - كاشانى، محمد بن شاه مرتضي - الصفحة ٤٦٤ - فصل ركوع
را بلند سازى در حالتى كه از عقاب خدا پناه به عفو او برده باشى و متابعت سنّت پيغمبر نمايى. و بعد از آن به ركوع كردن خوارى و تواضع از براى خدا را از سر بگيرى و سعى كنى كه دل را نازك گردانى و تجديد خشوع بكنى و خوارى خود و عزّت مولا و پستى خود و بلندى پروردگار را دريابى. و استعانت بر قرار دادن اين در دل به زبان بجويى و شهادت به عظمت او و اينكه عظيمتر از هر عظيمى است بدهى و مكرّر اين را بر دل بخوانى تا به تكرار اين را مؤكّد سازى.
و بعد از آن سر از ركوع بردارى در حالتى كه امّيدوار باشى كه خدا رحم كند بر خوارى تو. و مؤكّد سازى امّيدوارى را در دل به گفتن:
«سمع اللَّه لمن حمده»
يعنى اجابت كند خداى عزّ وجلّ دعاى كسى را كه شكر او كرده. و در عقب اين شكرى كه مقتضى زيادتى نعمت است بر زبان جارى گردان و بگو: «الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ». و بعد از آن زياد]m .a ٨٠١[ كن خشوع و افتادگى را و بگو:
«أهل الكبرياء و العظمة و الجود و الجبروت»
يعنى خداى تعالى[١] سزاوار بزرگوارىِ صورى و معنوى است و بخشندگى و فرمانروايى است به قهر و غلبه.
و از حضرت أمير المؤمنين سلام اللَّه عليه مروى است كه پرسيدند از معناى كشيدن گردن در ركوع، فرمودند كه[٢]: تأويلش آن است كه ايمان به تو آوردهام اگرچه[٣] گردن مرا بزنى[٤]-[٥].
و در مصباح الشَّريعة از حضرت امام جعفر صادق[٦] ٧ روايت است كه: هيچ بندهاى ركوع نمىكند از براى خدا ركوعى چنانچه بايد مگر آنكه زينت مىدهد
[١] -a s - خداى تعالى.
[٢] -a s - كه.
[٣] -a + خواهى.
[٤] - بزنى/s مىزنى.
[٥] - كتاب من لا يحضره الفقيه ١: ٣١١ ح ٩٢٧. علل الشرائع ٢: ٣٢٠ ضمن ح ١.
[٦] -s - صادق.