ترجمة الحقائق فيض كاشانى - كاشانى، محمد بن شاه مرتضي - الصفحة ٣٨٤ - فصل در اينكه توكل باب رزق و رحمت است

گرسنگى و پسين مى‌كنند در حالت سيرى‌[١].

و فرموده: هركه از همه چيز منقطع شود و به خدا پناه برد[٢] خدا كفايت همه مهمّات او را خواهد كرد و از هر راهى كه گمان نبرد خدا روزى به وى خواهد داد. و هركه از همه منقطع شده رو به دنيا كند خداى عزّ وجلّ او را به دنيا وامى‌گذارد[٣].

و نيز فرمودند: هركه خواهد كه‌[٤] غنى‌ترين مردم باشد بايد كه‌[٥] اعتمادش به آنچه نزد خداست بيشتر از آن باشد كه در دست دارد[٦].

و حضرت امام جعفر صادق ٧ فرمودند كه: خداى عزّ وجلّ وحى نمود به داود كه: هيچ‌]m .b ٨٨[ بنده‌اى از بندگان من نيست كه پناه به من آورد نه به مردمان و اين نيّت را در آن بيابم و بعد از آن تمام آسمانها و زمين و هركه در آنهاست با وى مكر نمايند مگر آنكه مى‌گردانم از براى آن بنده بيرون شدنى از آنها. و هيچ بنده‌اى از بندگان نيست كه پناه به احدى از مردمان برد و اين نيّت را در آن بيابم مگر آنكه اسباب آسمانها را از آن منقطع مى‌سازم و زمين را در تحت او فرو مى‌برم و پروا نمى‌كنم كه در كدام وادى هلاك شود[٧].

و نيز آن حضرت فرمودند كه: توانگرى و عزّت در جولان و حركتند و در هرجا كه توكّل را يافتند وطن مى‌كنند و آرام مى‌گيرند[٨].

و نيز آن حضرت فرمودند كه‌[٩]: در بعضى از كتابهاى آسمانى خوانده‌ام كه خداى عزّ وجلّ مى‌گويد: به حقّ عزّت و عظمت و بزرگى و علوّ من بر عرش قسم مى‌خورم‌

[١] - مجموعة ورّام ١: ٢٢٢. عوالي اللئالي ٤: ٥٧ ح ٢٠٠. مسند أحمد ١: ٣٠. سنن الترمذي ٤: ٤ ح ٢٤٤٧.

[٢] - به خدا پناه برد/a s پناه به خدا برد.

[٣] - روضة الواعظين ٤٢٦. مجمع الزوائد ١٠: ٣٠٤.

[٤] -a - كه.

[٥] -a s - كه.

[٦] - روضة الواعظين: ٤٢٦. و مانند آن در الكافي ٢: ١٣٩ ح ٨. أمالي الصدوق: ٣٨١ ضمن ح ١١.

[٧] - الكافي ٢: ٦٣ ح ١. مشكاة الأنوار: ٤٩- ٥٠. الجامع الصغير ١: ٤٢٦ ح ٢٧٨٣.

[٨] - الكافي ٢: ٦٤ ح ٣. تحف العقول: ٣٧٣.

[٩] -a s - كه.