ترجمة الحقائق فيض كاشانى - كاشانى، محمد بن شاه مرتضي - الصفحة ٣٧٣ - فصل در محبت خداى عز وجل به بندگان

مى‌شوم كه به آن مى‌شنود[١] و چشم او مى‌شوم كه به آن مى‌بيند و زبان او مى‌شوم كه به آن سخن مى‌گويد[٢]. پس تقرّب بنده به نافله‌ها سبب صفاى باطن و برداشتن حجاب از دل و رسيدن به‌[٣] درجه قرب به خدا مى‌شود و تمامى اينها از فضل خدا و لطف آن به بنده است، خداى عزّ وجلّ فرموده: «يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ»[٤] يعنى خدا ايشان را دوست مى‌دارد و ايشان خدا را دوست مى‌دارند.

و فرموده: «إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا»[٥] يعنى به درستى كه خداى عزّ وجلّ دوست مى‌دارد كسانى را كه در راه او صف زده جهاد مى‌كنند.

و فرموده: «إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ»[٦] يعنى به درستى كه خداى عزّ وجلّ دوست مى‌دارد جماعت‌[٧] توبه كنندگان و صاحبان طهارت را.

و حضرت پيغمبر ٦ فرمودند كه: خداى عزّ وجلّ عطا مى‌كند دنيا را به كسى كه محبوب او باشد و به كسى كه محبوب او[٨] نباشد، امّا عطا[٩] نمى‌كند ايمان را مگر به كسى كه او را دوست مى‌دارد[١٠].

و فرموده: هرگاه‌]m .a ٦٨[ خداى عزّ وجلّ بنده‌اى را دوست مى‌دارد[١١] مى‌گرداند از براى او واعظى از نفسِ او و زجر كننده‌اى از دل او كه امر و نهى او كند[١٢].

و مخصوص‌ترين علامات محبّت خدا محبّت داشتن بنده است به خدا چرا كه اين‌

[١] - مى‌شنود/s مى‌شنوم.

[٢] - المحاسن ١: ٢٩١ ح ٤٤٣. الكافي ٢: ٣٥٢ ح ٧. عوالي اللئالي ٤: ١٠٣ ح ١٥٢.

[٣] -m - به.

[٤] - مائده: ٥٤.

[٥] - صفّ: ٤.

[٦] - بقره: ٢٢٢.

[٧] -a - جماعت.

[٨] -m - او.

[٩] -s - عطا.

[١٠] - المحاسن ١: ٢١٦ ح ١٠٧. مانند آن در الكافي ٢: ٢١٤ ح ١. مسند أحمد ١: ٣٨٧.

[١١] -a - مى‌دارد.

[١٢] - مجموعة ورّام ٢: ٧٧. الجامع الصغير ١: ٦١ ح ٣٨٧.