تاکنون ندیده‌ایم کسی متوجه این نکته از زندگی او شده باشد .
٢ - آقا علی زنوزی ، معروف به آقا علی حکیم و آقا علی مدرس . فرزند ملاعبدالله زنوزی سابق الذکر و از اساتید کم نظیر دو قرن اخیر است . در سال ١٢٣٤ در اصفهان ( سه سال قبل از حرکت پدرش از اصفهان به تهران ) متولد شد ، از پدر معقولا و منقولا استفاده کرده است . برای تکمیل علوم‌ منقول به عتبات رفت و پس از مراجعت‌به تهران به اصفهان رفت و از محضر درس میرزا حسن نوری فرزند ملاعلی نوری بهره‌مند شد ، از آنجا به قزوین‌ رفت و از درس ملاآقای قزوینی استفاده کرد ، بار دیگر به اصفهان رفت و مجددا در خدمت میرزا حسن نوری به تکمیل تحصیلات پرداخت ، آنگاه به‌ تهران مراجعت کرد و سالها در مدرسه سپهسالار قدیم مدرس رسمی بود [١] و در سال ١٣٠٧ در تهران درگذشت .
٣ - آقا محمد رضا حکیم قمشه‌ای ، او نیز از اعاظم حکما و اساطین عرفای‌ قرون اخیره است . آقا محمدرضا که شاگردان و دوستانش نام او را به صورت‌ مخفف ، ( آمرضا ) ، تلفظ می‌کردند اهل قمشه ( شهرضا ) اصفهان است ، در جوانی برای تحصیل به اصفهان مهاجرت کرد و از محضر میرزا حسن نوری [٢] وملا محمد جعفر لنگرودی [٣] بهره‌مند شد ، سالها در اصفهان عهده‌دار تدریس فنون حکمت بود . حدود ده سال پایان عمر خود را در تهران به سر برد و در حجره مدرسه صدر مسکن گزید و فضلا از محضر پرفیضش استفاده کردند . پرشورترین دوره زندگانی حکیم قمشه‌ای ده سال آخر است .
وی مردی به تمام معنی وارسته و عارف مشرب بود ، با خلوت و تنهائی‌ مأنوس بود و از جمع تا حدودی گریزان . در جوانی ثروتمند بود ، در خشکسالی ١٢٨٨

[١] گزارش خود آن مرحوم که در مقدمه انوار جلیه چاپ شده است . [٢] مقدمه رساله ولایت حکیم قمشه‌ای صفحه . ٢ [٣] مقدمه آقای همائی بر کتاب برگزیده دیوان سه شاعر اصفهان صفحه ٢١ .