گماشته شده بود و کار خود را انجام می‌داد و هزینه همه را عیاشی تأمین‌ می‌کرد . عیاشی علاوه بر تفسیر و حدیث و فقه ، در طب و نجوم دستی داشته‌ است . ابن الندیم درالفهرست از او یاد کرده و کتابهای فراوانی از او نام برده و مدعی شده که کتب عیاشی در خراسان رواج زیادی دارد . عیاشی‌ ایرانی است ولی ظاهرا عرب نژاد است ابن‌الندیم می‌گوید : گفته شده که‌ تمیمی‌الاصل است . عیاشی از علمای قرن سوم هجری محسوب می‌شود .
٣ - تفسیر نعمانی . مؤلف این تفسیر ، ابوعبدالله محمدبن ابراهیم است‌ . احیانا به نام ابن ابی زینب خوانده می‌شود . شاگرد شیخ کلینی است .
صاحب تأسیس الشیعه می‌گوید : نسخه‌ای از تفسیر نعمانی در کتابخانه ایشان‌ هست . نعمانی معلوم نیست که اهل عراق ( حدود واسط ) است یا اهل مصر ، نعمانی از علمای قرن چهارم محسوب می‌شود .
نعمانی دختر زاده‌ای دارد به نام ابوالقاسم حسین معروف به ابن المرزبان‌ و وزیر مغربی [١] . این مرد به یزدجرد ساسانی نسبت می‌برد . و نظر به‌ اینکه چند نوبت به وزارت رسیده است به " وزیر مغربی " معروف است .
ابن المرزبان در چهارده سالگی قرآن مجید را حفظ کرد . در نحو و لغت و حساب و جبر و هندسه و منطق و برخی فنون دیگر ماهر بود ، ادیب و نویسنده‌ای توانا بود .
ابن المرزبان کتابی دارد به نام " خصائص القرآن " در سال ٤١٨ و یا ٤٢٨ درگذشته است و طبق وصیت خودش جنازه‌اش را از بغداد به نجف منتقل‌ کردند و در جوار مرقد امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام دفن نمودند .
٤ - تفسیر تبیان . مؤلف این تفسیر شیخ الطائفه ابوجعفر محمدبن الحسن‌ بن علی الطوسی است . در ادبیات ، کلام ، فقه ، تفسیر ، حدیث امام و پیشوا بوده

[١] رجوع شود به تأسیس الشیعة صفحه ٣٣٦ و ریحانة الادب ، جلد ٨ ، صفحه ٢٠١ - . ٢٠٢