مبدأ و معاد و روح و نفس را پذیرفته باشد و منکر نبوات و شرایع باشد ؟ ! به علاوه او کتابی دارد " فی آثار الامام الفاضل المعصوم " [١] که به‌ احتمال قوی بر طبق مذاق شیعه در امامت نوشته است . و کتابی دارد به نام‌ " النقض علی الکیال فی الامامة " [٢] و کتابی به نام " کتاب الامام‌ والمأموم المحقین " [٣] و همه می‌رساند که اندیشه امامت فکر او را مشغول می‌داشته است ، بدیهی است کسی که منکر شرایع و نبوات باشد درباره‌ امامت حساسیتی ندارد .
بعید نیست همچنانکه بعضی گفته‌اند [٤] رازی تا حدودی طرز تفکر شیعی‌ امامی داشته است و همه مفکرانی که اینگونه طرز تفکر داشته‌اند از طرف‌ دشمنان شیعه امامیه متهم به کفر وزندقه می‌شدند .
گذشته از همه اینها استدلالی که از رازی در انکار نبوت نقل شده آنقدر سست و ضعیف است که از مفکری مانند رازی بسیار بعید است . از قبیل‌ اینکه اگر می‌بایست مردم هدایت شوند چرا همه مردم پیامبر نیستند ؟ ! آنچه می‌توان گفت اینست که رازی اشتباهات و انحرافاتی داشته است .
ولی نه در حد انکار نبوات و شرایع ، دشمنان او که سخنان او را نقل‌ کرده‌اند به او چنین چهره‌ای داده‌اند و اصل سخن رازی هم که در دست نیست .
ما در عصر خود کتابهائی دیده‌ایم که خالی از اشتباهات و انحرافاتی نیستند ، ولی مخالفان آن کتابها چنان چهره‌ای به آن کتابها داده‌اند که اگر کسی‌ اصل آن کتابها را ندیده باشد باور نمی‌کند که این رسالات و مقالات در رد چنان کتابی باشد .
رازی دو دسته مخالف داشته است : مخالفانی که بر آراء فلسفی او رد نوشته‌اند مانند فارابی و شهید بلخی و ابن هیثم و بعضی دیگر ، و مخالفانی‌ که بر آراء مذهبی او

[١] عیون الانباءج ٢ صفحه . ٣٥٩ ([٢] ٣ ) عیون الانباءج ٢ صفحه ٣٥٨ - . ٣٥٩ [٤] فلاسفه شیعه .