خدمات متقابل اسلام و ایران - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٣٧

را همشان و همطراز خدای اهورامزدا می‌شناسد [١] .
و کسانی که زردشت را ثنوی می‌دانند می‌گویند ثنویت بعد از زردشت‌ استوارتر گشت . پ ، ژ ، دومناشه می‌گوید : دو گانه پرستی گاتهای زردشت به دو گانه پرستی استوارتری مبدل شد که‌ تمام موجودات عالم را میان خیر و شر تقسیم می‌کرد [٢] . . .
کتاب وندیداد که جزئی از اوستای فعلی است و چاپ شده است صریحا " انگرامئینو " را آفریننده نواحی بد زمین ، سرمای یخبندان زمستان ، حرارت سوزان تابستان ، مارها و افعیها . . . معرفی می‌کند .
در دوره اسلامی زردشتیان عقائد ثنوی خویش را آزادانه اظهار می‌کرده و از آن دفاع می‌کرده‌اند و با ائمه اطهار علیهم السلام و همچنین با علما و متکلمین اسلامی صریحا در این باره بحث و جدال می‌کرده‌اند . در کتب حدیثی‌ شیعه از قبیل توحید صدوق ، احتجاج طبرسی ، عیون اخبار الرضا و بحار الانوار این بحث و جدالها نقل شده است . و این خود می‌رساند که زردشتیان‌ در دوره ساسانی ثنوی بوده‌اند و همان عقیده را در دوره اسلامی حفظ کرده و از آن دفاع می‌کرده‌اند .
یکی از کتب معروف زردشتیان که در دوره اسلامی ( قرن سوم هجری ) تالیف‌ یافته کتاب " دینکرد " است ، می‌گویند بیش از نیمی از این کتاب در دفاع از ثنویت در مقابل ادیان کلیمی و مسیحیت است [٣] .
کریستن سن معتقد است که در دوره ساسانی معتقدات " زروانی " که قبلا