ملاعبدالله معروف و کتاب درسی طلاب در منطق است . بعضی مدعی شده‌اند که‌ از علوم شرعیه بی‌اطلاع بوده است ، ولی برعکس ، هم فقیه بوده و هم اهل‌ معقول ، خصوصا منطق . در شیراز نزد جمال‌الدین محمود سابق‌الذکر و امیر غیاث‌الدین دشتکی تحصیل کرده است در آخر عمر به عراق رفته و مجاور شده و در همانجا در سال ٩٨١ درگذشته است [١] .
٢ - ملاحبیب‌الله باغنوی شیرازی معروف به ملامیرزاجان و فاضل باغنوی .
شاگرد جمال‌الدین محمود بوده و چند حاشیه و شرح از علامه دوانی را حاشیه‌ کرده است در سال ٩٩٤ درگذشته است . در طبیعیات شرح منظومه سبزواری از او با عنوان ( فاضل باغنوی ) ذکری به میان آمده است .
٣ - شمس‌الدین محمد خفری شیرازی ، شاگرد امیر غیاث‌الدین منصور بوده‌ است و ظاهرا حوزه درس علامه دوانی و سید صدرالدین دشتکی را نیز درک‌ کرده است شرح تجرید و شرح حکمةالعین را حاشیه زده و رساله‌ای تحت عنوان‌ اثبات الواجب دارد . مرد دقیق‌النظری بوده است ، صدرالمتألهین در جلد اول اسفار مطالبی از او نقل کرده و مورد بحث قرار داده است . خفری را می‌توان از طبقه نوزدهم هم به شمار آورد یعنی او از جوانسالان طبقه نوزدهم‌ و کهنسالان طبقه بیستم بوده است وی در سال ٩٥٧ یا ٩٣٥ درگذشته است .
٤ - خواجه افضل‌الدین ترکه . از شاگردان جمال‌الدین محمود است [٢] صاحب روضات می‌گوید فاضل حکیم خواجه افضل الدین محمدبن حبیب‌الله معروف‌ به ترکه ، استاد شیخ ابوالقاسم کازرونی حکیم امامی معروف به نصرالبیان‌ است نصرالبیان در کتاب سلم السموات که بخشی از آن در تاریخ حکما است‌ ( صاحب روضات از آن کتاب فراوان بهره برده و نقل می‌کند ) درباره استاد خویش گفته

[١] روضات الجنات ص . ٣٥٨ [٢] شرح زندگانی جلال‌الدین دوانی ص . ١١٠