که تأیید می‌کند استاد رازی همان ابوزید بلخی است [١] .
ابوزید در سال ٢٤٣ یا ٢٤٤ متولد شد و از شاگرد خود رازی که در ٢٥١ متولد شده است ٧ یا ٨ سال بزرگتر بوده است و البته این بعید نیست ، خصوصا با توجه به اینکه رازی در بزرگسالی به تحصیل اشتغال پیدا کرده است‌ . ابوزید ٩ سال هم بعد از شاگرد خود زنده بوده است . استاد دیگر رازی‌ ابوالعباس ایرانشهری است که قبلا نام بردیم و اطلاع درستی از او در دست‌ نیست .
رازی عقاید فلسفی خاص دارد ، به فلسفه ارسطوئی زمان خویش تسلیم نبوده‌ است ، درباب ترکیب جسم قائل به " اجزاء ذره‌ای " بوده است . عقیده‌ خاصی درباب قدمای خمسه داشته است که معروف است و کم و بیش در کتب‌ فلسفه مطرح است . عقاید فلسفی رازی را درباب قدمای خمسه ، فارابی ، ابوالحسین شهید بلخی ، علی بن رضوان مصری ، ابن الهیثم بصری رد کرده‌اند .
در فهرست کتب رازی ، کتابی " فی النبوات " آمده که دیگران به طعن‌ و استهزاء نام او را " نقض الادیان " نهاده‌اند و کتاب دیگری بنام " فی حیل المتنبئین " و دیگران به طعن نام او را " مخاریق الانبیاء " گذاشته‌اند . این کتابها در دست نیست ، ولی متکلمین اسماعیلی از قبیل‌ ابوحاتم رازی و ناصر خسرو ( و شاید منقول از ابوحاتم ) در کتب خود به‌ نقل قول از رازی مطالبی آورده مبنی بر اینکه او منکر نبوات بوده است .
هر چند ابوحاتم نام رازی را نبرده است و از او با کلمه " ملحد " یاد کرده است ولی مسلم است که منظور او محمدبن زکریای رازی است .
نظر باینکه آن کتب در دست نیست ، نمی‌توان اظهار نظر قطعی کرد ، ولی‌ از مجموع قرائن می‌توان بدست آورد که رازی منکر نبوات نبوده و با " متنبئین " ( مدعیان دروغی نبوت ) در ستیزه بوده است ، مباحثات رازی‌ با ابوحاتم

[١] شرح حال و آثار و افکار رازی ، به قلم دکتر مهدی محقق در مقدمه‌ ترجمه السیره الفلسفیة رازی ص . ٧