اعمالی که در مقابل بت و یا آتش و غیره صورت می‌گیرد . جنبه تقدس پیدا می‌کند ، زیرا به قصد تقدیس آنها صورت می‌گیرد . آنچه فطری بشر است " تقدیس " است ، انسان بالفطره می‌خواهد در برابر یک موجود منزه از نقص‌ و آراسته به کمال بایستد و او را تقدیس و تنزیه نماید تقدیس چون از یک‌ حس فطری سرچشمه می‌گیرد و غریزه ستایش کمال مطلق است که انسان را وادار به این عمل می‌نماید ، خواه ناخواه ، با نوعی اعتقاد به استقلال شی‌ء مورد تقدیس به طور مستشعر و یا غیر مستشعر توام است ، ولو به صورت خطای در تطبیق به عبارت دیگر ، عبادت و تقدیس چون از یک حس غریزی سرچشمه‌ می‌گیرد ، لزومی ندارد که انسان در مرحله شعور ظاهر واقعا معتقد به‌ شایستگی و مبرا بودن از نقص و استقلال ذاتی یا فعلی آن معبود باشد .
آری این است معنی تقدیس ، و این است فرق تقدیس و تواضع ، و همچنین‌ فرق تقدیس و تعظیم ساده و همچنین فرق تقدیس و توجه و قبله قرار دادن .
آنچه زردشتیان در مورد آتش انجام می‌دهند تقدیس است نه تواضع و نه‌ تعظیم ساده و نه قبله قرار دادن . تقدیس و تنزیه بودن یک عمل ، کافی‌ است برای اینکه عبادت شمرده شود ، خواه توام با اعتقاد صریح به مقام‌ ربوبیت مطلقه و یا رب النوعی باشد و یا نباشد .
گذشته از این ، برخلاف ادعای آقای دکتر معین ، زردشتیان برای آتش‌ مقامی کمتر از رب النوع قائل نبوده و نیستند ، برای آتش روحانیت و تاثیر معنوی و قدرت ماوراء الطبیعی قائل بوده و هستند قبلا نقل کردیم در اوستا " آذرایزد " ، پسر اهورامزدا خوانده شده است .
کریستن سن می‌گوید : آتش در این آیین مهمتر از سایر عناصر بوده است [١] .
در پاورقی می‌گوید : عقیده هر تل در یک سلسله مقالاتی که تحت عنوان " منابع و تحقیقات‌ هند و ایرانی " نوشته است این است که " . . . ایرانیان عنصر آتش‌

[١] مزدیسینا و ادب پارسی ، صفحه . ٣٣٣