صنعت نساجی ساسانیان از طرحهای نقاشی ، مجسمه سازی ، سفالسازی و سایر اشکال تزبینی بهره‌مند شد . پارچه‌های حریر ، مطرز ، دیبا و دمشقی ، گستردنیها ، روپوشهای صندلی ، سایبانها ، چادرها و فرشها با حوصله بسیار و مهارت بافته و آنگاه به گونه رنگهای زرد ، آبی و سبز ، رنگ آمیزی‌ می‌شدند [١] .
درباره صنعت سفالسازی می‌گوید : از سفالینه‌های زمان ساسانیان جز قطعاتی که برای استفاده روزمره ساخته‌ شده بود چیزی به جا نمانده است ، معهذا صنعت سفالینه سازی در دوران‌ هخامنشیان بسیار پیش‌رفته بود و ظاهرا در سلطنت ساسانیان نیز تا حدی‌ ادامه یافت و بعد از غلبه اعراب تکمیل شد [٢] .
ویل دورانت مدعی است که : بر روی هم هنر ساسانیان نمایاننده بازخیزی از چهار قرن انحطاط دوران‌ اشکانیان است ، اگر ما به قید احتیاط از بقایای آن قضاوت کنیم باید بگوییم که در کمال و عظمت به پای هنر دوران هخامنشی نمی‌رسد . همچنین از حیث ابداع ، ریزه کاری و ذوق با هنر ایران بعد از اسلام برابری نتواند کرد .
ویل دورانت در خاتمه این فصل می‌گوید : هنر ساسانی با اشاعه شکلها و دواعی هنری خود در هندوستان ، ترکستان و چین در مشرق ، و سوریه ، آسیای صغیر ، قسطنطنیه ، بالکان ، مصر و اسپانیا در مغرب دین خود را ادا کرد . شاید نفوذ آن به هنر یونانی یاری کرد تا از ابرام در نمایش تصویرهای کلاسیک دست بردارد و به

[١] همان مدرک ، صفحه . ٢٥٤ [٢] همان مدرک صفحه . ٢٥٥