در کتاب " اسلام ، صراط مستقیم " ، مقاله فرهنگ اسلامی در چین " [١] از آغاز نفوذ اسلام در چین و توسعه آن و دوره ضعف آن بحث می‌کند . نقش‌ ایرانیان در تبلیغ و ترویج اسلام در چین از محتوای این مقاله کاملا مشهود می‌گردد .
راجع به آغاز ورود اسلام در چین تاریخچه‌ای از منابع چینی نقل می‌کند که‌ منحصر به منابع چینی است و در منابع اسلامی از آن یاد نشده است . می‌گوید : تاریخ کهن دودمان " تانگ " اشاره می‌کند که به سال دوم سلطنت " یونگ وی " در حدود سال ٣١ هجری فرستاده‌ای از عربستان به دربار خاقان‌ آمد و هدایایی با خود آورد این فرستاده گفت که دولت ایشان سی و یک سال‌ قبل تاسیس یافته است . . . خاقان پس از کسب اطلاعاتی چند از دین مقدس‌ اسلام ، آن را با تعالیم کنفوسیون موافق می‌بیند و اسلام را تأیید و تصدیق‌ می‌کند ولی مقرراتی مانند پنج مرتبه نماز یومیه و یک ماه روزه به طبع وی‌ گران می‌آید و بدان نمی‌گرود ولی به سعد [١] و همراهان وی اجازه تبلیغ‌ دین اسلام را در چین می‌دهد و موافقت خود را با تأسیس اولین مسجد در شهر چانگان اعلام می‌دارد و

[١] این مقاله به قلم آقای داود سی‌تینگ نگارش یافته است . آقای‌ داود سی‌تینگ آن چنانکه در مقدمه کتاب اسلام ، صراط مستقیم ، معرفی شده‌ است : " عضو کنسولگری جمهوری چین در بیروت " می‌باشد . قبل از عزیمت‌ به تیوان پیشوای جامعه مسلمین چین بود . تحصیلات خود را در دانشگاه الازهر به پایان رسانید و عهده‌دار پستهای سیاسی مهمی از جانب دولت چین بود و از سخنوران نامی مسلمانان چین محسوب می‌شود " . [٢] در این تاریخچه تصریح شده که این سعد ، سعد وقاص صحابی و سردار معروف است ، ولی این نقل با تواریح موجود اسلامی که وفات و قبر سعد وقاص را در مدینه نشان می‌دهد منطبق نمی‌گردد . ممکن است اگر تاریخچه‌ بالاصحیح و معتبر باشد این شخص شخص دیگری به نام سعد بوده است .