می‌انجامد و آن از سیزده قسم آتش مختلف تشکیل می‌شود و در خود جوهر آنها را که به منزله روح همه آتشها می‌باشد تمرکز می‌دهد . تهیه و تصفیه این‌ آتشها مستلزم تشریفات مختلف است که در " وندیداد " ( یکی از اجزای‌ اوستای ساسانی ) توضیح داده شده است . طبق سنت زردشتیان هر یک از حوزهای بهدینان باید آتش بهرام داشته باشد .
بعضی دستوران ( روحانیان زردشتی ) معتقدند که فقط یک آتش بهرام باید باشد چه آن شاه است و چند پادشاه در اقلیمی نگنجند . . . وی چون شاه‌ است " اریکه " ای لازم دارد بدین منظور شش قطعه چوب صندل را دو بدو منظم کرده روی یکدیگر بشکل اریکه‌ای پله دار قرار می‌دهند [١] .
آری این است قسمتی از مراسم و تشریفات و تعظیم و تقدیس آتش در میان‌ زردشتیان . من فعلا کاری ندارم که این عملیات از نظر توحیدی چه وضعی دارد آیا شرک است یا توحید ؟ بت پرستی است یا خدا پرستی ؟ اما مایلم تو خواننده محترم چند لحظه از نظر منطق درباره این مراسم بیندیشی ، ببینی‌ خرافی تر از اینها هم کاری در جهان هست ؟ آنوقت مقایسه‌ای کن اینها را

با نماز اسلام ، با اذان اسلام ، با جمعه و جماعت اسلام‌ ، با حج اسلام ، با مسجد و معبد و مراسم عبادت اسلام ، با مضامین اذکار و اوراد و تسبیح‌ها و تحمیدهای اسلامی آنگاه ببین تفاوت ره از کجاست تا بکجا . و سپس ببین آیا مردم ایران حق داشتند که با آشنا شدن با تعلیمات‌ اسلامی یکباره به همه اینها پشت کردند یا نه ؟ در خاتمه این بحث بد نیست ناله یک جغد را در اینجا منعکس کنیم و به‌ عموم خوانندگان ارزش این ناله‌ها را بفهمانیم .
ابراهیم پورداود درباره آتشکده شهر نوساری هندوستان که به نام ایرانشاه‌

[١] صفحات ٣٥٥ - . ٣٥٧