یک طبیعت است . گیورگیس پرسید آیا هر چه در اوهرمزد هست در آتش هم‌ هست ؟ مغ جواب داد : بلی گیورگیس گفت : آتش نجاسات ومدفوع اسب و هر چه را بیابد می‌سوزاند ، پس اوهرمزد هم که از همان طبیعت است این‌ چیزها را می‌سوزاند ؟ ! . چون سخن بدینجا رسید مغ بیچاره از جواب عاجز ماند [١] .
مغان زردشتی در دوره اسلامی هنگامی که با علمای اسلامی مواجه شدند در صدد دفاع از خود بر آمدند ، ولی اینبار نگفتند که ما آتش را از آن جهت‌ می‌پرستیم که با اهورامزدا از یک جنس و یک طبیعت است ، بلکه اساسا پرستش آتش را انکار کردند و مدعی شدند که ما اهورا مزدا را که خدای‌ متعال است می‌پرستیم و آتش را محراب و یا قبله خود قرار می‌دهیم ، همچنانکه مسلمین هنگامی که خدای متعال را پرستش می‌کنند و نماز می‌خوانند به سوی کعبه می‌ایستند بدون آنکه کعبه را پرستش کنند .
زردشتیان از یک طرف به پیروی از سنت قدیمی معمولا هر جا سخن از تقدیس و تعظیم آتش به میان آمد کلمه " پرستش " و " عبادت " را بکار می‌بردند و از طرف دیگر برای اینکه خود را از حملات مسلمین نجات‌ دهند بجای کلمه " پرستش " و " عبادت " از قبله قرار دادن آتش سخن‌ به میان آوردند . دقیقی شاعر زردشتی معروف که مقتدای فردوسی در سرودن‌ شاهنامه است یعنی اول او به سرودن شاهنامه پرداخت و فردوسی راه او را تعقیب و تکمیل کرد رسما طبق سنت معمول زردشتیان کلمه پرستش را به کار می‌برد . آنجا که پیام فرشته را به زردشت درباره آتش نقل می‌کند چنین‌ می‌گوید :

پیامی بر از من گشتاسب شاه

بگو کای خداوند دیهیم و گاه

سپردم به تو کار هر " آذری "

کجا زان ببینی به هر کشوری

[١] ایران در زمان ساسانیان ، صفحه ٤٥٦ - . ٤٥٧