ساسانیان سیاست کشورداری خود را بر اساس مذهب نهادند . اردشیر بابکان سر سلسله ساسانیان . خود از یک خاندان روحانی بود که به سلطنت‌ رسید ، اردشیر از یک طرف به خاطر علائق مذهبی و از طرف دیگر به خاطر سیاست کشورداری که نیازمند به یک مبنای اعتقادی بود به احیاء و اشاعه و تحکیم مذهب زردشتی پرداخت . وی دستور داد کتاب مقدس زردشتیان : " اوستا " را تدوین کنند و مرتب سازند ، تشکیلات منظم روحانی به وجود آورد و در نتیجه روحانیان زردشتی صاحب قدرت فوق العاده شدند . آقای دکتر محمد معین در کتاب " مزدیسنا و ادب پارسی " می‌گوید : پس از انقراض سلسله اشکانی ، نوبت پادشاهی به اردشیر بابکان ( ٢٢٦ - ٢٤١ میلادی ) سر دودمان ساسانی رسید ، ظهور وی دیباچه کتاب سعادت ایران‌ به شمار می‌رود . ملت ایران از پرتو کوششهای او رونقی مخصوص یافت ! این‌ پادشاه اساس سلطنت خویش و اخلاف را بر آیین " مزدیسنا " بنیاد نهاد وی علاقه به دین را به ارث برده بود : ساسان پدر بزرگش در استخر متولی‌ معبد ناهید ( آناهیت ) بود . از اینرو اردشیر با همتی مخصوص در احیای‌ آیین باستانی کوشید . در روی سکه ها آتشکده به عنوان علامت ملی معرفی‌ گردید . او خود را در کتیبه ها " مزدیسنا " یعنی ستاینده مزدا خوانده‌ آنچه مورخان در خصوص دینداری و ارتباط پادشاهی با روحانیت بدو نسبت‌ داده اند فردوسی در شاهنامه ضمن اندرزهای وی به پسرش شاپور تلخیص کرده‌ گوید :

چنان دین و دولت به یکدیگرند

تو گویی که در زیر یک چادرند

نه بی تخت شاهی ، بود دین به پای

نه بی دین بود شهریاری به جای