نور همه چیز است « الله نور السموات و الارض »[١] در این جهت نور حسی از قبیل آتش و آفتاب و چراغ ، با سنگ و کلوخ تفاوت نمی‌کند ، چنین‌ نیست که اگر رو به سوی آتش کنیم به سوی خدا رو آورده‌ایم و اگر رو به‌ سوی خاک کنیم رو بسوی نورالانوار نیاورده‌ایم .
ایشان می‌گویند : زردشتیان به وسیله نور با خدای خود راز و نیاز می‌نمایند .
من می‌گویم : ولی یکتاپرستی این است که انسان آنگاه که رو به سوی خدا می‌آورد هیچ چیز را وسیله و واسطه رو آوردن قرار ندهد « و اذا سئلک عبادی‌ عنی فانی قریب »[٢] در رو آوردن به سوی خدا لزومی ندارد و نبایست‌ چیزی را وسیله و واسطه قرار داد .
آری پس از آنکه آدمی به خدا رو آورد و خدا را شناخت ، در مرحله بعدی‌ به اولیاء خدا از آن جهت که اولیاء خدا و پرستندگان خدا و فانی فی‌ الله‌اند و مراحل عبودیت را طی کرده‌اند رو می‌آورد ، در این مرحله است که‌ آنها را وسیله استغفار و دعا قرار می‌دهد ، یعنی از آنها که بندگان صالح‌ خدایند و در جهان دیگر زنده‌اند استمداد می‌کند که از خداوند بخواهند که فی‌ المثل به قلب او روشنی عنایت فرماید ، گناهانش را به لطف و کرم خود ببخشاید .
این استمداد از آنجهت روا است که طرف ، یک موجود زنده وحی مرزوق‌ است و مراتب قرب را با قدم عبودیت پیموده است و می‌تواند بهتر از ما مراتب تذلل و عبودیت را انجام دهد و به همین جهت از ما مقرب‌تر است .
ما مسلمانان در زیارت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم ، چنین‌ می‌خوانیم : « اللهم انی اعتقد حرمه صاحب هذا المشهد الشریف فی غیبته کما اعتقدها فی حضرته و اعلم ان رسولک و خلفائک علیهم السلام احیاء عندک »

[١] سوره نور ، آیه . ٢٥ [٢] سوره بقره ، آیه . ١٨٦