دارد که برای آن ارزش و احترام زیاد قائل شود " .
جان کلام همین جاست . اتفاقا بعثت انبیا برای این است که بشر را به‌ سرچشمه خیرات و برکات و نعمات آشنا کنند ، " دیده‌ای به او بدهند سبب‌ سوراخ کن " انبیا آمده‌اند که بشر را از سبب متوجه مسبب الاسباب کنند ، انبیا آمده‌اند که به بشر بفهمانند : « الحمد لله رب العالمین »، یعنی‌ تمام سپاسها و ستایشها اختصاص دارد به ذات اقدس الهی که پروردگار تمام‌ جهانهاست .
بعلاوه ، مگر تنها آتش پیک آسمانی است که برای کمک بشر از آسمان به‌ زمین آمده است . اگر مقصود از آسمان این جوی است که بالای سر ماست ، هیچ عنصری از آنجا نیامده است ، اگر هم آمده باشد پیک مخصوص الهی‌ نیست ، و اگر مقصود از آسمان جهان غیب و ملکوت است همه چیز از آسمان‌ آمده است و همه چیز پیک آسمانی است ، اختصاص به آتش ندارد .
« و ان من شی‌ء الا عندنا خزائنه و ما ننزله الا بقدر معلوم »[١] .
هیچ چیزی نیست مگر آنکه خزانه‌های آن نزد ماست و فرود نمی‌آوریم مگر به‌ اندازه معین .

مراسم و تشریفات

تقدیس و تعظیم و یا پرستش آتش به این سادگیها نیست ، تشریفات‌ عجیب و شنیدنی دارد ، ما قسمتی از این تشریفات را از کتاب مزدیسنا و ادب پارسی که از این مراسم و لااقل از اصل تقدیس و تعظیم آتش دفاع‌ می‌کند نقل می‌کنیم ، و البته در سایر کتب نیز می‌توان آنها را یافت و امروز هم این مراسم و تشریفات در میان اقلیت زردشتی معمول است .
در این کتاب چنین آمده است : در آیین مزدیسنا ، مانند دین کاتولیک مسیحی ، و بر خلاف اسلام‌

[١] سوره حجر ، آیه . ٢١