صدر تهران را که قبلا اقامتگاه استادش حکیم قمشه‌ای بود محل اقامت قرار داد و به کار تحقیق و تدریس و تربیت شاگرد پرداخت . رساله‌ای در ( حقیقت وجود ) نگاشته است مرحوم آقا شیخ آقا بزرگ تهرانی که شرح حال وی‌ را نگاشته می‌گوید نسخه‌ای از این رساله نزد من است [١] .
٤ - میرزا عباس شیرازی دارابی ، معروف به حکیم عباس . از اساتید مسلم فلسفه در استان فارس است . شاگرد حکیم سبزواری بوده و قبلا از او در ذیل نام حکیم سبزواری یاد کردیم . علامه تهرانی می‌نویسد : در معقول و منقول بارع بود . اسفار را به خط خود نوشته و از خود بر آن حواشی زده‌ است ، دعای کمیل و قصیده معروف میرفندرسکی را شرح کرده است . شیخ احمد شیرازی نجفی معروف به شانه ساز و میرزا ابراهیم نیریزی که هر دو از مدرسان حکمت در شیراز بوده‌اند از شاگردان او بوده‌اند [٢] علامه تهرانی‌ می‌گوید تاریخ وفاتش را نمی‌دانم ولی فرصت الدوله شیرازی در آثار العجم‌ وفات او را در سال ١٣٠٠ نوشته است . قبرش در حافظیه شیراز است .
٥ - جهانگیرخان قشقائی در بزرگی عشق تحصیل به سرش افتاد و دنبال علم‌ را گرفت تا آنجا که استاد مسلم فلسفه در اصفهان گردید . مرحوم خان علاوه‌ بر مقام علمی و فلسفی ، در متانت و وقار و انضباط اخلاقی و تقوا نمونه‌ بوده است تا آخر عمر در همان لباس عادی اولی خود باقی بوده و فوق‌العاده‌ مورد ارادت شاگردان و آشنایان بوده است : مرحوم خان شاگرد آقا محمد رضا قمشه‌ای بوده و احتمالا در ابتدای تحصیل حوزه درس میرزا عبدالجواد حکیم‌ خراسانی مقیم اصفهان و ملا اسماعیل اصفهانی درب کوشکی را درک کرده است‌ [٣] . جهانگیرخان

[١] نقباءالبشر صفحه . ٨٤٥ [٢] نقباء البشر صفحه . ٩٨٣ [٣] مقدمه آقای همائی بر شرح لنگرودی بر مشاعر ملاصدرا صفحه ١١.