بعد نقش مؤثری داشته است . محقق شریف آثار و تألیفات فراوان دارد و همه پرفایده است و به قول قاضی نورالله همه علماء اسلامی بعد از میر سید شریف طفیلی و عیال افادات اویند . تألیفات میر ، بیشتر به صورت‌ تعلیقات و شروح است . از قبیل حاشیه بر شرح حکمةالعین در فلسفه حاشیه‌ شرح مطالع در منطق ، حاشیه شمسیه در منطق ، حاشیه مطول تفتازانی در علم‌ فصاحت و بلاغت ، شرح مفتاح العلوم سکاکی در این علم ، حاشیه بر کشاف‌ زمخشری که تفسیری است مشتمل بر نکات علم بلاغت ، و شرح مواقف عضدی در کلام . از کتب معروف میر ، یکی تعریفات است که بنام تعریفات جرجانی‌ معروف است و دیگر کبرا در منطق است به فارسی که برای مبتدیان نوشته و دیگر صرف میر است به فارسی در علم صرف که از زمان خودش تاکنون کتاب‌ درسی مبتدیان طلاب بوده است . میرسید شریف شاگرد قطب‌الدین رازی سابق‌الذکر است ، گرچه اهل جرجان‌ است ولی در شیراز رحل اقامت افکند . مطابق نقل روضات از مجالس‌ المؤمنین ، آنگاه که شاه شجاع بن مظفر به گرگان آمد و باسید ملاقات کرد او را با خود به شیراز برد و تدریس در مدرسه دارالشفا را که خود تأسیس‌ کرده بود به او واگذار کرد . امیر تیمور که بعد وارد شیراز شد میر را با خود به سمرقند برد و در همانجا بود که با سعدالدین تفتازانی مناظرات‌ داشت پس از مرگ امیر تیمور ، میر بار دیگر به شیراز آمد و تا پایان‌ عمر در شیراز بود . میرسد شریف از بیست سالگی به کار تدریس و تحقیق مشغول بوده ، مخصوصا به تدریس فلسفه و حکمت اهتمام زیاد داشت و حوزه درس قابل توجهی از فضلا تشکیل داده بود . گویند یکی از کسانی که در حوزه درس او شرکت می‌کرد خواجه لسان الغیب‌ حافظ شیرازی بود ، هرگاه در مجلس او شعر خوانده میشد می‌گفت به‌