بسیار تربیت کرده است . خواجه در سال ٥٩٧ متولد شده و در سال ٦٧٢ درگذشته است . ٢ - اثیرالدین ، مفضل بن عمر ابهری . کتاب معروف او کتاب هدایة است‌ در طبیعیات و الهیات که جای شایسته‌ای باز کرده است . این کتاب را قاضی حسین میبدی و صدرالمتألهین شیرازی شرح کرده‌اند . شرح اخیر موجب‌ شهرت بیشتر کتاب و مؤلف آن شده است . علامه حلی در کتاب جوهرالنضید صفحه ٧٨ درباب عکس سالبه جزئیه که مورد اتفاق منطقیین است که عکس‌ ندارد . می‌گوید : به استثنای قضیه مشروطه خاصه و عرفیه خاصه ، بعد می‌گوید : این مطلب از مطالبی است که اثیرالدین مفضل بن عمر ابهری بر آن وقوف‌ یافت . گویند شاگرد امام فخر رازی بوده است . ٣ - نجم‌الدین علی بن عمر کاتبی قزوینی ، معروف به دبیران . از اکابر حکما و منطقیین و ریاضیدانان بشمار می‌رود . کتاب معروف او در حکمت‌ کتاب حکمة العین است که شروح بسیار بر آن نوشته شده است ، کتاب‌ معروفش در منطق شمسیه است که به نام خواجه شمس‌الدین صاحب دیوان جوینی‌ نوشته است و قطب الدین رازی آنرا شرح کرده و مجموع متن و شرح از کتب‌ رایج درسی طلاب است کاتبی استاد علامه حلی و قطب‌الدین شیرازی و همکار و مصاحب خواجه نصیرالدین طوسی در ساختن رصد مراغه بوده و در سال ٦٧٥ درگذشته است .

طبقه چهاردهم

این طبقه را شاگردان خواجه نصیرالدین طوسی تشکیل می‌دهند . ١ - حسن بن یوسف بن مطهر حلی . معروف به علامه حلی . هر چند شهرت‌ علامه حلی به فقاهت است اما او مردی جامع بوده در منطق و فلسفه نیز